
طرفداران خودروهای برقی چشم انتظارند تا جزئیات هزینه را در بودجه فدرال این هفته ببینند، اما برای اولین بار، رهبران و اقتصاددانان طرفدار کسب وکار خودروهای برقی خوش بینانه ابراز داشتند که دور شدن کانادا از خودروهای احتراق داخلی ممکن است به نقطه عطفی خود رسیده باشد.
پس از سال ها بهانه گیری، نشانه هایی وجود دارد که نیروهایی کشور را به سوی یک انقلاب فناوری و اجتماعی سوق می دهد. این تغییرات با تغییر از درشکه به خودرو مقایسه شده است و خودروهای برقی و کامیون های مقرون به صرفه را به جاده ها و فضاهای پارکینگ در سراسر کانادا می آورد.
قیمت بالای بنزین، افزایش تدریجی قیمت کربن و درخواست قدرت های اروپایی از جهان برای استفاده کمتر از سوخت های فسیلی برای از بین بردن کنترل ولادیمیر پوتین، رهبر روسیه بر اقتصاد خود، ما را به این سمت سوق می دهد. مجموعه ای از پیشرفت های تکنولوژیکی که باعث شده خودروهای الکتریکی نه تنها به خوبی خودروهای سوختی باشند، بلکه عملکرد بهتر و ارزان تری داشته باشند، به این امکان کمک کرده اند.
اگر رانندگان مایل به انتخاب این ماشین ها باشند، تعداد زیادی از این ماشین ها برای خرید هست
به گفته نینو دی کارا، بنیان گذار استارت آپ رسانه ای کانادایی الکتریک اتونومی (Electric Autonomy)، تنها قطعه گم شده این پازل این است که سازندگان خودرو و نمایندگی ها به اندازه کافی خودروهای برقی را تولید نکرده و نمی فروشند.
دی کارا هفته گذشته در یک مصاحبه تلفنی گفت: "در حال حاضر مصرف کنندگان به خرید چنین ماشین هایی شدیداً علاقه مند هستند."
با افزایش قیمت سوخت، گزارش های زیادی مبنی برافزایش سفارش های خودروهای برقی منتشر شده است که صنعت نتوانسته است آن ها را بر آورده کند. اما دی کارا خاطرنشان می کند که این یک مشکل اخیر نیست.
همان طور که پیش از دردسرهای زنجیره تأمین اخیر توضیح دادم، علیرغم اینکه به فروشنده ها اعلام کردم که به دنبال یک خودروی کم مصرف هستم، فروشنده در یک منطقه محلی به ماشین های هیبریدی یا برقی اشاره ای ننمود. زمانیکه مستقیماً از او درباره چنین ماشین هایی پرسیدم، او دلسرد شده و می گوید چنین ماشین های واقعاً گران هستند و به سختی به دست می آیند. کدام فروشنده شما را از خرید گران قیمت منصرف می کند؟
طرح فدرال جدید برای رفع این بی میلی در نظر گرفته شده است، و اصرار دارد که برای فروش خودروهای بنزینی، فروشندگان باید درصد معینی از وسایل نقلیه بدون آلایندگی (ZEVs) را نیز به فروش رسانند.
ثابت شده است که این طرح نه تنها در کالیفرنیا، در آنچه دستور ZEV نامیده می شود به عنوان یکی از رهبران این کار عمل کرد، بلکه در بریتیش کلمبیا و کبک که فروش بیش از سه برابر نرخ در انتاریو و بیش از 10 برابر فروش EV در ساسکاچوان صورت گرفته است (B.C و کبک نیز تخفیف های بالاتری ارائه می دهند.)
در مصاحبه هفته گذشته سی بی سی، برایان کینگستون، نماینده صنعت، رئیس انجمن تولیدکنندگان خودروی کانادا، بسیاری از نگرانی های صنعت استاندارد را مطرح کرد. تولید برق گران است. شبکه های شارژ هنوز کامل نشده اند. مشوق های مالیاتی دولت بسیار کم است.
با این تفاصیل واضح است که اکثر خودروسازان بزرگ خودروهای الکتریکی کمی برای عرضه داشته باشند. اگرچه او بعداً سمت خود را تغییر داد، اما رئیس فقید فیات کرایسلر، سرجیو مارچیونه کانادایی، یک بار به مشتریان التماس کرد که خودروهای برقی این شرکت را نخرند، زیرا به گفته او بابت هر فروش شرکت ضرر سنگینی را متقبل شده است. همین طور او در سال 2014 از آنجایی که باید خودروهای خود را بنا بر قیمت دولت به فروش برساند شکایت کرد چراکه مجبور شد قیمت را بسیار کمتر از هزینه اضافی فناوری EV که برای آنها پرداخت شده بود به فروش برساند.
به عنوان یک تاجر، نینو دی کارا با چالش هایی که صنعت خودروسازی با تغییرات اساسی مواجه است که در کوتاه مدت جواب نمی دهد، همدل است.
این کارآفرین مقیم تورنتو که 15 سال پیش پس از یک موفقیت بزرگ از بریتانیا به کانادا آمده است، می گوید: «کاملاً قابل درک است، شما ترجیح می دهید آن دستورات و الزامات را برای فروش تعداد معینی از وسایل نقلیه نداشته باشید.
اما او گفت که وجود قوانین استاندارد شده برای هر تولیدکننده، زمینه بازی را برای نمایندگی های رقیب کانادایی فراهم می کند.
دی کارا می گوید: " دیگر چه زمانی بحث خودروهای برقی نیست، بلکه اکنون فقط یک سؤال وجود دارد و آن هم این است که چگونه ".
وی خاطرنشان کرد که وقتی دنیا قدرت اسب را با نفت جایگزین کرد، تقریباً هیچ نفتی وجود نداشت، و با این حال در عرض چند سال، کسب وکارها یاد گرفتند که مایل ها در زیر زمین حفاری کنند و با این کار به ثروت زیادی دست یافتند. این صنایع به جای اینکه منتظر تکمیل شبکه های ایستگاه شارژ باشند یا ذخیره ای از مواد معدنی باتری در اختیار داشته باشند، پشت سر هم رشد خواهند کرد و در این فرآیند سود کسب خواهند کرد.
مارک جاکارد، استاد انرژی پایدار در دانشگاه سیمون فریزر ونکوور هفته گذشته در یک تماس تلفنی گفت: "گاهی اوقات وقتی صنعت سیاستی مانند این را عقب می اندازد، تقریباً به نظر می رسد که آنها بازار را درک نمی کنند."
ژاکارد، که اغلب به عنوان معمار مالیات بر کربن پیشگامانِ بریتیش کلمبیا تحت حکومت لیبرال استانی متمایل به راست توصیف می شود، موضعی بازارپسند در مورد آنچه که به نظر او دور شدن از سوخت های فسیلی است، اتخاذ می کند. اما او از صنعت خودرو به دلیل کشش غیرضروری در انتقالی که به نظر آنها بسیار سودآور است، انتقاد کرده است.
ژاکارد اکتبر گذشته با پیش بینی حرکت بودجه این هفته به سمت فروش اجباری خودروهای برقی نوشت: «متأسفانه صنعت خودرو همچنان دولت ها را متقاعد می کند که انتقال به ZEV غیرممکن است».
جاکارد گفت: فکر می کند کشور به نقطه عطفی رسیده است که در آن مصرف کنندگان و صنعت هر دو درنهایت در مسیر حذف تدریجی خودروهای سوخت فسیلی هستند. و او گفت که این شواهد را می توان در بریتیش کلمبیا مشاهده کرد، جایی که فروش خودروهای برقی قبلاً از دستور 10 درصدی استان فراتر رفته است، با اینکه استان فروش اجباری ZEV را تا سال 2026 به 26 درصد و تا سال 2030 به 90 درصد افزایش داده است، که بسیار جلوتر از اهداف فدرال است.
جاکارد همچنین گفت که ازآنجایی که این دستور بر اساس تعداد خودروهای فروخته شده است (نه ارزش دلاری) خرده فروشان خودرو انگیزه خواهند داشت که در ابتدا قیمت مدل های ارزان تر را پایین بیاورند تا بتوانند به فروش گازسوزهای پرسودتر ادامه دهند.
تحقیقات جدید هفته گذشته کلین انرژی کانادا در مقایسه خودروهای برقی با معادل های سوختی آنها اصرار دارد که خرید یک خودروی الکتریکی در حال حاضر حداقل 15,000 دلار در طول عمر یک خودرو صرفه جویی می کند.
دی کارا از الکتریک اتونومی گفت که این جایگزینی علاوه بر تشویق خودروسازان، باعث سیل جدیدی از مشاغل کارآفرینی خواهد شد که مشابه استارت آپ خودش، یک سرمایه گذاری رسانه آنلاین مبتنی بر خودروهای برقی، به صنعت خدمت می کنند. یکی از پروژه های اخیر این شرکت چالشی برای معماران برای ایجاد معادل EV برای پمپ بنزین ها بود.
طرح برنده توسط معمار اسکاتلندی جیمز سیلوستر، که برای نشان دادن این داستان استفاده شد، درواقع توسط شرکت ایستگاه خدمات پارکلند، یکی از حامیان مالی مسابقه، در بریتیش کلمبیا به واقعیت تبدیل خواهد شد.
بنابراین آیا این جدیدترین حرکت فدرال نقطه عطفی است که کانادا می تواند همه را از وسایل نقلیه سوخت فسیلی دور کند؟ دی کارا مردد است که آن را یک چیز مطمئن بنامد.
دی کارا می گوید: «من فقط به لحظه ای که وسایل نقلیه به فروش می رسند و در دست رانندگان قرار می گیرند، باور می کنم. "من فکر می کنم این یک گام بزرگ در جهت درست است."