میمردن!
قلب مگه کارش تلمبه کردن خون نیست؟ نه قلب بزار باشه
ولی کاش آدما بعضی قسمتای مغزشونو نداشتن
کجاهاش؟
مثلا اونجاهاش که باعث میشه وقتی بعد دوسال یکی رو میبینی دستات بلرزن، وقتی صداشو میشونی استرس داغونت کنه و وقتی پا میشه بره، بدون اینکه بجز یه * سلام * خالی، چیزی بهت گفته باشه ، اشکت دراد
یا مثلا اونجاهاش که باعث میشه وقتی یکی که بعد دوسال یکی دیگه رو دیده و بهت میگه دارم میلرزم و داغونم و ....، پوکر فیس بشی پر از خشم و داد و اندوه
کاش آدما یه گاوی بودن توی یک جزیره ای که علفاش هیچوقت تمومی نداشت
ولی گاوم که بودن، وقتش که میرسید، صدای ”ما ما“ هاشون در فراق یارشون، کل جزیره رو برمیداشت
ما که از خدا بیشتر نمیدونیم، اگه خدا گفته باشن، پس بزار باشن
گریه کن، اینو منی بهت میگم که بهت گفته بودم بیشتر از ده بار حق گریه کردن نداری
ولی میگم گریه کن
بزار تمام حسرتت، همه اون دلتنگیایی که تازه تر شدن، از قلبت بیان و از چشات بریزن بیرون
ولی کاش..
آدم وقتی یکیو دوست داشت، یه چراغ سبزی بالا کلش روشن میشد که طرفو نشون میداد بعد وقتی یکی دیگه میخواست از اون آدم خوشش بیاد، چراغو میدید و میگفت عهههه، این شدنی نیست، بعدی
تو رو نمیدونم ، ولی اگه همچین چراغی بود خیلی به کار من میومد..
شایدم خودم ساختمش
وقتی با دیدن یکی گل از گلش شکفت و با نبودش دلش شد اندازه دل گنجیشک، اونوقت مینوشت *فلانی ==» بهمانی*
بعد هرکی میخواست بره سمت فلانی یه سرچی میکرد اسم بهمانی رو میدید و تامام
ولی با همه این حرفا..
هروقت خواستی بخوابی...
خوب بخوابی