شب بخیر

من می‌دانم که شما پست های روزمره نویسی را دوست ندارید، متن های بی ارزشی مثل این متن...

من این را می‌دانم ولی...

در دل دردیست از تو پنهان که مپرس
تنگ آمده چندان دلم از جان که مپرس
با این همه حال و در چنین تنگدلی
جا کرده محبت تو چندان که مپرس …‌‌

نمی‌دونم...

این سبک من نیست، من میتونم اینجوری بنویسما، جوری که متن حداقل از نظر ادبی دوزار بیارزه..

ولی..

به دلم نمیشینه..

چیزی که به دل خودم نشینه، چطور میتونم به دلت بشینه؟

به قول فرهاد: گفتنی ها کم نیست.

ولی بزار باشه برای بعد،

من فقط می‌خوام بگم دلم خیلی برات تنگ شده

ولی زیباترینم، رفیق شفیقم..

فقط بگو بهم که زودی تموم میشه،

من می‌دونم این برای خودت هم سخته

ولی حق داری، من بهت حق میدم دوست احساساتیِ منطقیم..

اگه وقتی بلاکم کردی، بعدش پیام ندادم فقط دلیلش این بود که نترسی از من

که بدونی من اونقدرا هم چسب نیستم که ....

که یک هیولای دیگه برات بشم

و..

اون قصه ای که برام فرستاده بودی یادته؟؟
می‌خوام بگم که خیلی گرممه..

شب بخیر