دانش آموختگان دارای 5 سال سابقه مرتبط و سن حداکثر 32 می توانند برای این فرصت شغلی اقدام نمایند.
واجدین شرایط می توانند رزومه خود را به مسئول بررسی رزومه ها به نشانی [email protected] ارسال نمایند.
ساختارهای چندشرکتی به ساختارهایی اطلاق می شود که سازمان ها و شرکت ها در سطح بینالمللی برای مدیریت عملیات و فعالیت های خود در کشورهای مختلف ایجاد می کنند. این ساختارها به شرکت ها کمک می کنند تا به بهترین نحو ممکن با چالش های فرهنگی، اقتصادی و قانونی هر کشور مواجه شوند. انتخاب یک ساختار چندشرکتی مناسب بستگی به عوامل مختلفی از جمله نوع صنعت، بازار هدف، استراتژی کلی شرکت و منابع موجود دارد. که باید با دقت بررسی شود تا بهترین نتیجه حاصل شود.
یکی از انواع ساختارهای چندشرکتی، ساختار جهانی است. در این نوع ساختار، شرکت ها به صورت متمرکز بر روی یک استراتژی جهانی تمرکز دارند. تصمیم گیری ها عمدتا در سطح مرکزی انجام می شود تا ضمن کاهش هزینهها، هماهنگی بیشتر از اقتصاد مقیاس استفاده شود. اما در ساختار چندملیتی، شرکت ها به بازارهای محلی توجه بیشتری دارند و برای هر کشور یا منطقه، واحدهای مستقل ایجاد می کنند.
ساختار منطقه ای، شرکتها بر اساس مناطق جغرافیایی تقسیم بندی می شوند. هر منطقه ممکن است شامل چند کشور باشد. استفاده از مزایای مقیاس در سطح منطقه ای و پاسخگویی بهتر به نیازهای محلی از مزایای این ساختار است اگرچه ممکن است هماهنگی بین مناطق دشوار باشد.
ساختار شبکه ای شامل همکاری و ارتباط با شرکت های دیگر، پیمانکاران و تامینکنندگان است. شرکت ها ممکن است در برخی از فعالیتها مستقل باشند اما در سایر فعالیت ها همکاری کنند. انعطاف پذیری بالا و امکان استفاده از تخصص های مختلف و در عین حال مدیریت پیچیده و نیاز به اعتماد بالا بین شرکای تجاری از ویژگی های این ساختار است.
در ساختار ماتریسی، کارکنان به دو یا چند گروه تقسیم می شوند، معمولا بر اساس پروژه و عملکرد. این ساختار معمولا برای شرکتهای بزرگ و پیچیده استفاده میشود تا استفاده بهینه از منابع و تخصصهای مختلف ممکن شود و لازم است احتمال بروز تضاد منافع و سردرگمی در مسئولیت ها کنترل شود.

در ادامه به برخی از انواع ساختارهای چندشرکتی و ویژگی های آنها اشاره میکنم: