
شاید یه روز صبح از خواب بیدار میشی و به شکل ترس خورده ای از خودت می پرسی:
“چرا کاری نمی کنم که از این روزمرگی خلاص بشم؟ من امروز میخوام آدم بهتری باشم و حتی دنیا رو به جای بهتری برای زندگی تبدیل کنم!”
گوشی رو وا میکنی، حد فاصل اینکه صورتت رو بشوری یا حتی مجال نوشیدن یک لیوان چای اگر باشه، تبلیغ کرم ضد چروک، تبلیغ روغن سرخکردنی که ادعای سلامت داره و یا کلیپای “سپی خلصه” جلوی چشمات میاد. تکنولوژی خیلی خفنه، ولی بعضی وقتا یه ضدحال اساسی میزنه. گاهی تکنولوژی قابلیت تلفیق شدن با موسیقی “سلام فرمانده”رو داره! حالا خودت بگو حضرت عباسی گوشی دست توئه یا تو دست گوشی؟ دیگه بازگویی نداره!
فرض کن داری با برنامه “بلد” میری محلِ کار.
فک میکنی فقط راه رو نشون میده؟
نه رفیق، میدونه از کدوم کافه رد شدی، کجا توقف کردی و احتمالا چند دقیقه پشت چراغ قرمز، توی فکر تابلو کائنات و ۲۰۶ آلبالویی غرق شدی. یهویی دیجیکالا هم از کافهای که گذری ازش رد شدی، برات تخفیف کافه لاته پیامک میفرسته!
این یک ابزار سادهس یا “جانی انگلیش”؟ 😄
(جانی انگلیش یه نسخه کمدی و گافدار از جیمز باند هست!)
حتی وقتی توی ترافیکی و “بلد” داره همه جا رو نقشه میکنه؛ دیگه اینترنت قطع بشه، چی ازت میمونه؟
راستی دوروبرِ سال ۵۰،چطوری بابابزرگ بدون این ابزارها با پیکان میرفت تا مشهد؟
حالا تصور کن وقتی یکی پاش رو گذاشته روی سیم اینترنت و دیگه همون اینترنتِ قطره چکونی رو هم نداری. بگائیه روانخراش و ناخوشایندیِ، نه؟
همین رفیق دیجیتالی که قرار بود کارتو راحت کنه، حالا خودش رو قاطی ماجرا کرده و همه چیزت رو کنترل میکنه. کی بخوابی؟ کی بیدار شی؟ حتی کِی عکس بشقاب غذا رو استوری کنی؟ حتی پرنده هم دیگه نمی تونه از جلوی تیر تکنولوژی فرار کنه!
اینترنت بیطرفه؟
باشه، حرف دیگهای ندارم.
تکنولوژی نه قهرمانه، نه ضدقهرمان.
شما فرمانده هستین و تکنولوژی فقط یک ابزار در دستان شماست. حالا اینترنت قطع بشه، تازه میفهمی فرمانده واقعی کیه؛ تو یا تکنولوژی که دستت گرفته؟ 😄
شاید وقتشه یه روز کامل گوشی رو خاموش کنی و ببینی بدون تکنولوژی چطور میگذره ..
خب حالا شما توی کامنت بگین! کی حرف آخر رو میزنه؟ تو یا اون نوتیفیکیشن لعنتی؟
🔗 منبع : https://ihsun.cloud