
مقدمه
فرقی نمیکند برنامهی انجمن علمی باشد یا شورای صنفی یا هر شخص و گروه دیگری. هر طرح و پیشنهادی که قصد اجرا را در دانشکده دارد، باید در ابتدا به تایید شورای اساتید یا نمایندهی آن برسد. بسیاری از این پیشنهادها، علاوه بر تایید اساتید، نیازمند هزینه و نیروی انسانی هم هستند. علاوه بر این دو مشخصه، موضوع بسیار مهمتری هم وجود دارد به نام «تعارض منافع». یعنی طرحهایی وجود دارند که شاید به نفع همه نباشند و با منافع افراد مختلف تعارضی داشته باشند. هر چقدر که این معیارهای یادشده در طرحی بیشتر و جدیتر باشند، قاعدتاً پیگیری و پیادهسازی آن طرح زمان و انرژی بسیار بیشتری خواهد برد. به عنوان مثال، پیگیری مسائل آموزشی و کیفیت پایین برخی دروس (که خودتان بهتر از همه به آن مسلط هستید)، تعارض منافع واضحی دارد و پیگیری آن به نسبت دشوارتر است. یا اینکه ساخت/اضافهکردن امکانات رفاهی درون دانشکده، هزینهی بالا و نیروی انسانی قابل توجهی میطلبد.
یک سوال خیلی خیلی جدی
از زمان شروع به کار شورای صنفی، یک سوال بسیار جدی در ذهن همهی ما نقش بسته بود: «آیا میشود در دانشکدهی صنایع – با تمام مشکلاتی که دارد- کار صنفی جدی کرد یا خیر؟». به دلیل اینکه تجربههای چندانی از قبل در دسترس نبود، تصمیم گرفتیم تا خودمان و در عمل به این پرسش پاسخ دهیم. نتیجه این شد که یک کار مشخص را تا حد توان و تا انتها پیش ببریم؛ و ببینیم که چالشهای بر سر راه تا چه میزان جدی هستند؛ و آیا با وجود تمامی این چالشها، کار جدی کردن در شورای صنفی این دانشکده ارزش دارد یا خیر؟
اصلا چرا سایت؟
در نگاه اول، بحث سایت دانشکده به نسبت دیگر کارها، بیهوده و عبث به نظر میآید. چرا که این موضوع، در مقایسه با دیگر مسائل، به هیچ وجه جزو مشکلات اصلی دانشجویان صنایع نبوده و نیست. مشکلهای بسیار چالشیتری مثل مباحث آموزشی و هویتی وجود دارند که به هیچ وجه به آنها پرداخته نمیشود. اینها را بگذارید کنار این که ممکن است تا چند سال بعد، ساختمان دانشکده به کلی عوض شود و ممکن است کل طرح سایت دانشکده به همین سادگی «هوا شود». واقعا چه دلیلی وجود داشته است که با آگاهی از این عیبهای بزرگ و اساسی، باز هم به سراغ آن برویم و مدام بر روی اجرای آن تاکید کنیم؟
دلیلش را در بندهای یکم و دوم به اختصار توضیح دادهایم. هزینهی مادی، نیروی انسانی و تعارض منافع سه مورد از بزرگترین چالشهای اجرای هر طرحی بودهاند و هستند؛ این در صورتی است که اصلاح سایت دانشکده نه معارض با منافع کسی است و نه هزینه و نیروی انسانی چندانی میطلبد. (که حتی میتواند برای دانشکده درآمدزایی هم داشته باشد.) تلاش ما بر این بود تا با حذف این چالشها -که میتوانند بهترین و دقیقترین طرحها را هم ملغی کنند- پایهایترین حالتِ سوالِ «بالاخره میشود یا نمیشود؟» را مطرح کنیم؛ و بسته به پاسخی که از آن میگیریم، مسیر حرکت خودمان و دورههای پس از خودمان را بهتر و دقیقتر مشخص کنیم.
در بخشهای بعدی این نوشته، به بیان جزئیات دقیق پیشبرد طرح و کموکیف همکاری مسئولین دانشکده با شورای صنفی خواهیم پرداخت
تا زمان انتشار مطالب بعدی، میتوانید جزئیات دیگر طرح «سایت دانشکده» را در کانال شورای صنفی و با برچسب #سایت مطالعه کنید