
1- این حرکت،همین الان هم تمام شده است و با تنفس مصنوعی زنده است،اگر باشد اصلا. شاهدش، اتفاقات مهم دیر به دیرتر از حتی هفتگی و البته تندترین پیج های داخل و خارج که در حد روزی ۳ تا تصویر غیر تکراری از یک شعار دادن ۵،۶ نفری هم به سختی دارند. این از این. بماند که انقلاب بی رهبر هم شورشی است که حتی اگر به جایی برسد ، دزدیده میشود.
2- با شدت نفرتی که ضد دین ها نشان داده اند، جمعیت چندین میلیون نفری مذهبی ها - به شهادت اربعین و...- سر جان و ناموس شان با احساس خطر شدید ، تا پای خون شان خواهند جنگید حتی غیر سیاسی هاشون. پس برای آینده هم، مسیر، یا تداوم نظام است یا نهایتا جنگ داخلی.
3- اصلا چرا اینطور شد؟ من فکر میکنم مسأله اصلی امید است، وضع الان کیفیت حکمرانی و خصوصا بعد اقتصادی اش امیدساز نیست. در بهترین حالت تکرار مکرر سیاست های شصت ساله پهلوی دوم تا همین الان است. چیزی که بهش حکومت کارمندان بر مدیران می گوییم . این دست فرمان به همان جایی میرود که تا حالا رفته است. وقتی کسی اشکال را به دین ، مقاومت یا رابطه با آمریکا نسبت میدهد هم یا از بیسوادی اش است یا اگر واقعا میفهمد و میگوید ذی نفع است و خائن! دهه آخر پهلوی نه تحریم بودیم و نه با آمریکا و اسراییل دشمن. اما همه مشخصات وضع فعلی را داشتیم،تورم بالا، بودجه کسری دار،بانک های بی در و پیکر،قیمت گذاری دستوری کالاهای اساسی مثل بنزین و دلار و... . با رژیم چنج چی عوض می شود؟ دقیقا هیچ چی!
4- به عقیده من تغییر، محصول همین نسل جدید خواهد بود، اما نه در ساختار سیاسی-مذهبی، در شیوه سیاست گذاری اقتصادی. سیاست گذاران فعلی نسل انقلاب57، بزرگ شده با دوره اوج تفکرات سوسیالیستی هستند و حتی بزرگان اول انقلاب به این موضوع تصریح هم کرده اند، همین را ترویج و عمل هم کرده اند و نتیجه هم همین است که هست.در نسل جدیدتر اما سوسیالیست ها در اقلیت اند و این امید آفرین است.
5-در یک جمله، به شرط عدم وقوع جنگ داخلی (که فعلا به شدت بعید است ولی با بزرگ شدن گسل ممکن می شود)، تغییر به سبک چین اتفاق خواهد افتاد، حفظ نظام و چارچوب ارزش ها همراه با چرخش حکمرانی اقتصادی به سمت آزاد سازی البته وقتی رییس جمهور و وزرا دیگر متولد دهه های قبل از شصت نباشند!
6-جمله آخرم هم این که ظهور، بین آدم های بی تفاوت به سیاست و حکمرانی واقع نخواهد شد. عسی ان تکرهوا شیا و هو خیر لکم!