
تو خوب خواهی شد؛ خورشید به تو لبخند خواهد زد
و زندگی به کامت خواهد بود.
اگر نه
امید داشته باش،
جهانِ دیگری هم هست.
و تو بعد از مرگ
خوشحال خواهی بود.
فقط
به خاک فکرنکن
سخت است که با آنهمه عشق بمیری
اما تمام میشود
یادت رفته چقدر دست رد به سینهات خورد؟
پس نترس دخترِ کوچکم
خاکی که روی سینهات بریزند، از غمت سنگین تر نخواهد بود.
• آیدا مقدم
• جمعه/۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۱/ ۹:۵۴ شب
• از شاعر تا آیدا / نامه