
سوالی که بسیار تکرار می شود از طرف اکثر زبان آموزان و فراگیران، پاسخ های متعددی هم دریافت می شود مدرسی می گوید ۳ سال دیگری معتقد است ۴ یا ۵ سال و برخی هم معتقدند کمتر از ۳ ماه میتوانند انگلیسی یاد بدهند. قبل از پاسخ به این سوال من سوالی مهمتر می پرسم هدف شما برای یادگیری چیست؟
اگر به آینه نگاه کرده و از خود این سوال را بپرسید پاسخ شما صادقانه خواهد بود. جواب های گوناگونی را شنیده ام؛ برای تفریح، برای اخذ نمره خوب در کنکور، برای نمره آیلتس بالا، برای اینکه احساس خوبی دارم وقتی در جمع دوستانم انگلیسی حرف میزنم، برای آشنایی با فرهنگ غرب، برای پر کردن اوقات فراغت و... همه این پاسخ ها به اندازه خودشان زیبا هستند ولی ماندگار نیستند، به این معنی که در جاده یادگیری زبان که بسیار پر فراز و نشیب است تا حدی شما را پیش می برند ولی در میانه راه با برخورد با چالش های سخت این دلایل توان مبارزه در شما ایجاد نمی کنند که ادامه دهید. تب زبان انگلیسی در تابستان معروف است، در تابستان همه محصلان و دانشجویان بطور ناگهانی بدلیل فراغت موقتی از کلاس و مدرسه و دانشگاه به یادگرفتن زبان رغبت نشان می دهند که این هم البته نکته بسیار مفیدی است چه بهتر که در اوقات فراغت شما به جای ابطال وقت در فضای مجازی به یادگیری بپردازید. چیزی که وجود دارد یک دوران جالب ولی با تاریخ انقضاء نزدیک می باشد. چرایی در یادگیری، محتوا را سطحی و فلسفه یادگیری را از بین می برد، بگذارید اینگونه مطرح کنم، چرا یک کودک ۶ ساله وقتی صبح میخواهد مدرسه برود باید به زور کیف اش را بست کفش هایش را پوشاند و موهایش را شانه زد و به مدرسه فرستاد در حالیکه عصر همان روز وقتی زنگ درب خانه به صدا در می آید و علی دوست و همسایه می گوید: "بیا گل کوچیک بازی کنیم"، در کسری از ثانیه پسر بچه کتونی هایش را پوشیده و به سمت کوچه می دود؟
آیا می پرسد چقدر طول میکشه بازی کنیم؟ یا چه نقشی من دارم داور، دفاع یا حمله؟
نه نمی پرسد،
چرا؟ یک جواب بسیار ساده دارد
اگر او به فوتبال میرود برای به دست آوردن چیزی نیست بلکه خود فوتبال پاداش است، یعنی او لذت می برد فریاد می کشد، احساس مفید بودن می کند وقتی گل می زند، هم تیمی هایش او را حمایت می کنند و او حس میکند آدم مهمی است، رقابت می کند و لذت پیروزی را می چشد.
مغز انسان اینگونه کار میکند، با تنبیه با اجبار و با چارت های خشک کار نمیکند با کلاس رفتن یا فلان کتاب را خریدن هیچ چیزی عوض نمیشود اگر خود فعالیت در فرد جوش و خروش و هیجان ایجاد نکند هیچکدام از اینها کارساز نیست.
انجام هر کار و یادگیری هر چیز نه صرفاً زبان نیاز به انگیزه دارد و انگیزه زمانی ایجاد می شود که پاداش در بطن کار باشد، اگر من به شما بگویم تعداد جدول های خیابانتان را بشمارید احتمالا به من می خندید ولی اگر بگویم ۵ میلیون پاداش به شما در عوض شمردن جدول ها میدهم احتمالا اینکار را انجام میدهید، این پاداش بیرونی است همان نمره فلان یا مدرک فلان است که به محض دریافت شما غیرممکن است دوباره آن فعالیت سخت را انجام دهید. ولی چگونه می شود اگر پاداش نباشد و کاری را برای کار انجام دهیم؟ اگر عشق و علاقه به کار باشد و جوهره کار برای شخص احساس خوبی ایجاد کند ما کار را برای کار انجام می دهیم نقاشی را برای نقاشی، آشپزی را برای آشپزی و.... بظرم در این مدار حرکت کردن کار هرکسی نیست.
راه های ارتباط با ما:
تلگرام : ibel.ir
وبسایت : ibel.ir
اینستاگرام : ibel.ir