ویرگول
ورودثبت نام
iazimeh
iazimehسبزینه هستم. عاشق عکاسی و نوشتن :)
iazimeh
iazimeh
خواندن ۴ دقیقه·۷ سال پیش

سفرهایِ والپیپری ?

تا به حال با والپیپر کامپیوتر به سفر رفته ای؟

صبح که می شود به رسم این چندین سال گذشته، کامیپوتر اداره را روشن میکنم و آماده می شوم برای شروع یک روزه کاری دیگر. اگر امروز مدیر در محل کار نباشد؛ من هم به سفر می روم ! البته نه از آن سفرهایی که همه می روند. شاید بعد از تعریف داستان سفرهایم بگویید شبیه به آلیس در سرزمین عجایب هستم، که این هم بد فکری نیست!

به رغم تک نیرو بودن در واحد سازمانی مربوطه ام، طولانی ترین مرخصی که میتوانم داشته باشم و به سفر بروم از دو یا سه روز فراتر نخواهد رفت!

از این رو چاره ای اندیشیدم تا روح خسته ام را به آرامش برسانم. می گویدد چطور؟ برایتان تعریف می کنم . چند وقت پیش جایی خواندم که کارمندان برای اینکه چشمانشان خسته نشود و ساعات رخوت انگیز کار اداری را بتواند تا آخر به خوشی به پایان برسانند، بهتر است از والپیپر های سبزرنگ برای کامپیوترشان استفاده کنند. این شد که یک پوشه در دسکتاپ ایجاد کردم با عنوان گیرین یا همان سبز خودمان.

محتویات پوشه ی گیرین چیزی نبود جزء تصاویر سبزرنگ از جای جای این کره خاکی. جاهایی که حتی به خواب هم نمی دیدم که روزی بتوان بر آنها قدم بگذارم.

برای خودم برنامه ی هفتگی تدارک دیده بودم. هر روز هفته روحم را از کالبد خارج می کردم و راهی دیاری می شدم. فرقی نمی کرد دور باشد یا نزدیک.

برای مثال: والپیپر انتخابیم برای شنبه ها و آغاز یک هفته کاری ، تصویری بود از یک کلبه ی قدیمی وسط یک شالیزار. قبل از شروع سفر باید از مدیر کل محترم غیابی درخواست مرخصی کنم. هرچند پاسخش برایم ذره ای ارزش ندارد چون به هرحال من بار سفر را بسته ام.

کلبه ی کوچکم در شالیزاری در یکی از روستاهای دوردست گیلان واقع شده است. جایی است که فقط چند خانوار دارد و هنوز مدرنیته کوله بارش را اینجا پهن نکرده است. همه چیز در ابتدایی نوع خودش است. شنبه ها را دوست دارم. در این شالیزار چنان احوالی بر من می گذرد که توصیفش برای غیرممکن است. شاید هم می توانم توصیفش کنم اما این کار نمی کنم تا لذتش فقط و فقط متعلق به خودم باشد.

امروز یکشنبه است. می خواهم امروز را به قدم زدن در جاده ای اختصاص دهم که دو طرف اش را درختان کاج و سایر درختان جنگلی که حتی تا امروز ندیده بودم. کُنده ی درختی را می بینم که دورتر بر روی زمین افتاده است. لَختی به خودم استراحت می دهم . می نشینم. چشمانم را می بندم. نفس عمیق می کشم. ریه هایم را از بوی چوب، هوای مه آلودِ صبح، و صدای جنگل پُر می کنم . برای خودم از این لحظه ی که در آن قرار دارم یک بک آپ تهیه میکنم تا در مواقع لزوم آن را بر روی حافظه ام ریکاوری کنم! وقت برگشتن فرا رسیده است.

دوشنبه شده. امروز را کنار دریا و روی ساحل شنیِ جزایر قناری می گذرانم. یک جزیره دور افتاده است. به گمانم رابینسون کروزوئه اینجا بوده و من نفر دوم هستم که پا به این جزیره زیبا و خالی سکنه میگذارم. خوش به حال من! امروز باید زود برگردم برای همین غروب زیبای خورشید را نمی توانم در این ساحل زیبا باشم.

سه شنبه هم از راه رسید. همیشه در رؤیاهایم دوست داشتم صاحب یک باغ بزرگ باشم که پر از درختان زردآلو، گیلاس، سیب و انگور باشد.

امروز سبدی در دست دارم. به میوه چینی می روم. نهری زیبا و کمر باریک از وسط باغم می گذرد. می داند که چقدر دلرباست! به سراغ درخت سیب می روم . چه عطری دارد این سیب سرخ. سه شنبه ها من در بهشت وقت می گذرانم و سیب گاز می زنم.

چهارشنبه از آنچه که فکر میکردم زودتر فرا رسیده. امروز برایم حکم یک آرام بخش قوی را دارد. برای چهارشنبه ها خانه ای اجاره کرده ام در نیوزیلند . صبح زود از خواب بیدار می شودم و به چمنزار می روم. دو مادیان زیبا مشغول جست و خیز هستند. روی چشمن ها دراز می کشم. نسیم خنکی می وزد. آن دورتر درختان گیلاس را می بینم که لباس سپیدی از شکوفه به تن کرده اند. بهار شده است.

امروز پنج شنبه است و من در خانه می مانم. جایی نمی روم. کتاب می خوانم. شعر می خوانم و آواز بلند سر میدهم . مادرم می گوید: کاش بجای پشت میز نشینی، خواننده شده بودی! بنظر خودم هم استعدادش را دارم!

امروز آخرین روز از هفته است. جمعه از راه رسیده است. من در رختخواب، کش و قوصی به بدنم می دهم و خستگی روزهای قبل را از تن بیرون میکنم. بعد از ظهر عازم سفر دیگری هستم. خودم را برای تماشای یک غروب دل انگیز در کنار ساحل دریا آماده کرده ام.

شنیده ام ریودوژانیرو در برزیل یکی از زیباترین غروب را از آن خود کرده است. سفر طول و دراز در راه است . می خواهم خودم را غافلگیر کنم.

ایستاده ام روی ساحل شنی. فنجانی از قهوه در دستانم دارم و آرام آرام خزیدن خورشید را در پشت دریاها تماشا میکنم. چه شوراانگیز وصال خورشید به دریا.

با غروب آفتاب، سفر من هم به پایان می رسد و کوله بارم را بر می دارم و راهی خانه می شوم. در دلم دعا میکنم مدیر یک هفته دیگر هم مرخصی باشد تا من به سفرهایم ادامه دهم!

سفروالپیپرکامپیوتر
۱۰
۰
iazimeh
iazimeh
سبزینه هستم. عاشق عکاسی و نوشتن :)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید