علاقهٔ من به زبان و ادبیات فارسی از کودکی آرام آرام شکل گرفت، اما از دوم و سوم راهنمایی به دلیل داشتن یک معلم خوب بسیار زیاد شد و همواره ادامه داشت. نگارش صحیح فارسی هم همیشه یکی از دغدغههای من بود و نوشتهٔ «سریاء چیست؟» از حسامالدین مطهری یکی از مطالب دوستداشتنی بود که چندی پیش خوندم و بسیار دوستش داشتم.
میخواستم نوشته را عینا اینجا کپی کنم؛ اما با خودم گفتم بذار ببینم آیا نویسنده در ویرگول فعال هست که دیدم از قضا صفحهای اینجا داره ولی مطلب مورد نظر من رو در ویرگولش منتشر نکرده و فقط در بلاگ سایت شخصیش قرار داده؛ برای همین تصمیم گرفتم بجای کپی کامل متن، گزیدهای رو اینجا قرار بدم و شما رو برای خوندن متن اصلی به وبلاگ ایشون بفرستم.
سریاء یا «یای» (ی) کوچیک که میبینیم روی «ه» قرار میگیره (یعنی ایشون: هٔ)، همزه (ء) نیست؛ این همهٔ حرف این نوشته است. اما داستان چیه و چرا خیلی از ما چیزی در این مورد نمیدونیم؟
نویسنده با ذکر سه حادثه که در طول سالیان گذشته برای «هٔ» افتاده توضیح میده که چرا ما خیل شناختی از سریاء نداریم و چه بر سر این حرف بیزبون اومد.
از اتفاقی که برای دهه شصتیها در مدرسه افتاد و تا نقش شرکتهای بزرگ کامپیوتری دنیا و در نهایت بیتوجهی سازندگان ابزارها و نرمافزارها به زبان فارسی.
البته در سالهای اخیر ابتدا با توجه وبلاگنویسان فارسی و سپس طراحان فونت فارسی و البته درک بوجود آمده در شرکتهای بزرگ کامپیوتری دنیا، سریاء جای خود را پیدا کرده و در فونتها و کیبوردهای استاندارد میتوانیم به راحتی آن را پیدا کنیم؛ مثل فونت وزیر که ویرگول هم از این فونت استفاده میکند.
در آخر پیشنهاد میکنم متن اصلی رو با عنوان «ی کوچک همزه نیست» از وبلاگ حسامالدین مطهری بخونید تا کمی بیشتر به اهمیت این حرف کوچیک در زبان فارسی پی ببرید.