یه روزی تو همین هوای خسته شهر که پر از غم و درد آلودگی باهاش نفس میکشیدم حکم اکسیژن نداشت ولی قلبم بهش عادت کرده بود میتونست ریه هامو گول بزنه تا حس خفگی نکنم الان که رفته دور قلبم تا ابد قفس کشیدم انگار آدم موندن نبود اومده بود تنهاتر کنه بره یعنی الان کجاس نکنه رفته یکی دیگه رو از تنهایی در بیاره بعد تو اوج بی کسی رهاش کنه
