
چند وقتی است که نماهنگی به سرپرستی ابوذر روحی منتشر شده و حسابی هم معروف شده است. از طرفی چندان دور نرفته روزهایی که همه جا سخن از آهنگ ساسی بود و از تاکسی بگیر تا مدارس، آوای "بدو بیا قرش بده سکسییییی" به گوش میرسید. حالا وظیفهی هر مؤمن در دنیای امروزی و پس از انتشار این نماهنگِ با استعداد چیست؟
نزدیک به چند هفته پیش بود که نظر رهبر انقلاب را دربارهی فلسفه و تدریس آن در قم میشنیدم. ایشان خطاب به اساتید فلسفه در حوزه علمیه قم میفرمودند:«فلسفه را تعطیل نکنید. اگر فلسفه را تعطیل کنید، آنهایی که لیاقتش را ندارند، میآیند و زمام فلسفه را بدست میگیرند و این خوب نیست».
وه چه زیبا بود باران! آری دوسِتان. اگر ما از این جور نماهنگها حمایت نکنیم و ورد زبان خود نسازیم، موزیکهای مبتذل و دوزاری ورد زبان کودکان و جوانان ما میشوند. پس شل کنید و با شنیدن این موسیقی، چهرهی خود را در هم نکشید. پلیز!