هدف یا خانواده ؟ چند وقتی می شود که با به قول معروف خودم رو پیدا کردم و فهمیدم به چی علاقه دارم و موقعیت های کارآموزی در حوزه ی علاقه ام پیدا کرده ام.تا اینجا مشکلی ندارم.مشکل از جایی شروع می شود که من به تبع روستایی بودنم ، روابط فامیلی و خانوادگی برایم بسیار مهم است و دوست ندارم جوری دنبال اهدافم باشم که سالی یکبار خاله ام را ببینم و یا وقتی با عموم هستم حرفی برای گفتن با هم نداشته باشیم.اما از آن جایی که دنیا خیلی بی رحم است ، نمی خواهد کسی همه چیز را باهم داشته باشد.برای من زندگی در محیط پر چالش استارتاپی که علاقه ی من است به قیمت به حداقل رساندن روابط فامیلی است.
پس خانواده و فامیل ام چی میشه ؟
متاسفانه من مجبورم برای تجربه ی علاقه ام از فامیل و خانواده دور شوم.بروم به تهران.هر روز و هر روز چالش های جدید داشته باشم تا به هدفم برسم.یا حتی بدتر.شاید مجبور شوم به خارج از کشور بروم.البته مجبوری نیست ولی هزینه ای دارد و آن هم باز فامیل و خانواده است.....
در این فامیل پر شمار ما بوده اند کسانی که برای هدف ترک دیار کرده اند و به همه ی خواسته هایشان رسیده اند اما روابطی فامیلی شان یا محدود شده یا در حد قطع شدن رسیده است....
کابوس من اینه که یه روزی مثل اینا پول و دوستان جدید داشته باشم اما نتونم 1 ساعت با خاله ام بنشینم و حرف بزنم و مثل سابق بگو و بخند داشته باشم...
بعضی ها میگن عادت میکنی ... . آره عادت که میکنم اما خوشحالی من با داشتن هر دو است.هم خانواده و فامیلی هم چالش های استارتاپی.
در واقع مساله لایف استایل و سبک زندگی های متفاوت است...
تجربیات شما؟
دوستان زیادی اینجا هستند که سابقه ی کار استارتاپی داشته اند و با چالش ها آشنا هستند.خواهش میکنم منو از راهنمایی هاتون بی نصیب نگذارید