
کنکور و سال پیش دانشگاهی دوران سختی است.محدودیت های زیادی داری ، محدودیت های که گاهی از طرف خودت و گاهی از طرف والدین و مدرسه به تو اعمال می شود به امید اینکه نتیجه ی بهتری در کنکور سراسری به دست آوری .
کنکور تمام می شود و فارغ از نتیجه ی آن می توانی بین ماندن در شهر زادگاه و یا دور شدن از خانواده و رفتن به شهر دیگر ،دانشگاهی برای تحصیل انتخاب کنی.مساله انتخاب دانشگاه در شهری به غیر از زادگاه است...
ماه های اول دانشگاه است .انسان های جدید ملاقات میکنی و با دوستان جدیدی آشنا می شوی.شب ها تا دیر وقت با دوستانت در شهر پرسه می زنی و تا ۴ صبح در خوابگاه /خانه ی دانشجویی کانتر استریک و یا حکم بازی میکنی . این یک فضای کلی حاکم بر ماه های اولیه ی ورود به دانشگاه جدید در شهر جدید است البته برای پسران . اما چه مزایا و معایبی دارد ؟ابتدا به مزایا می پردازیم :
۱-تقویت مسئولیت پذیری شخصی : با ساکن شدن در خوابگاه و یا خانه ی دانشجویی ، به مادر مهربان دسترسی ندارید تا آخر هفته برای شما غذا بپزد یا اینکه لباس هایتان را بشوید و تختان را مرتب کند .خواه ناخواه مجبور می شوی بخش عمده ای از کارهای شخصی ات که در دوران کودکی و نوجوانی به مادر مهربان سپرده بودی را خودت انجام بدهی.
۲-آشنا شدن با محیط و فرهنگ شهر جدید
۳-آشنا شدن با دوستان جدید : اگر در زادگاه خود به دانشگاه بروی احتمال پیدا کردن دوست جدید به علت وجود دوستان قدیمی کمتر است (انسان ها خواهان ثبات هستند ).
معایب :
۱- احساس تنهایی : آدم است دیگر ...
گاهی دلتنگ می شود ، دلتنگ خانواده و دیگر عزیزان
۲-وفق پیدا کردن با محیط جدید کمی زمان بر است
۳-بخشی از وظایف شخصی که خانواده برای انجام آن به شما کمک میکرد دیگر همگی به عهده ی خودتان است و این شاید سخت و زمان بر باشد .
پ .ن : همه ی این نوشته نظرات شخصی من و تجربیات خودم از زندگی دانشجویی است