بعد از یکسال برگشتم. یکسالی که قد صدسال به من گذشت. چه شعرها که تبدیل به بغض نشد و چه دلنوشته ها که تبدیل به اشک نشد. نمیدونم دوستانی که روزگاری اینجا باهم تعامل داشتیم هنوز فعالیت دارن یا نه. بعید میدونم چون یک روز ویرگول همه ما رو از خودش ناامید کرد. چرا برگشتم؟ نمیدونم خودم. شاید بدونم. شاید هنوز امیدوارم که نوشتههامو بخونه ...