یکی از اصطلاحاتی که امروزه بسیار در افواه میشنویم، پرسونال برندینگ یا همان برند سازی شخصی است.
با گسترش هر روزهی تجارت و قدرتمند شدن هر روزهی استراتژیهای مارکتینگ، همه قصد دارند تا کاری کنند که محصولشان، اعم از محصولات دارای عینیت فیزیکی مانند کالاهای متنوع، یا غیر از آن (مانند نرم افزارهای کامپیوتری، و حتی تجربههای مصرف محصولات خاص) یا خدمات و یا هر نوع چیزی که در قبال پول ارائه میشود، هستند، به نحوی از انحا نسبت به دیگران متمایز جلوه کند. یکی از بهترین راهکارهایی که در این باب تاکنون ارائه شده و موجب شده تا یک برند، بیش از دیگران بدرخشد، پرسونال برندینگ است.

معنای لغوی این واژه همان طور که در بازسازی شأن به شأن آن هویداست، مشخص است. برندسازی شخصی یعنی خلق، پرورش و کسب یک اعتبار برای یک برند، به نحوی که با هویت شخصی فرد گره خورده و قابل تمایز نباشد. در این پروسه، شخص خود مبدل به یک برند میشود که بیانگر و دال بر کیفیات خاصی است.
با وجود این که گمان میرود معرفی مفهوم پرسونال برندینگ و برند سازی شخصی بسیار قدیمی باشد، باید گفت که خمیرهی ذات آن با بازارهای رقابتی در سرمایهداری جدید شکل گرفتند. چیزی که در گذشته به عنوان حسن یا سوء شهرت شناخته میشد، تنها قادر است تا بخشهایی از مفهوم پرسونال برندینگ را پوشش دهد.

بر خلاف چیزی که قاطبهی مردم فکر میکنند، ساخت و در اختیار داشتن یک برند شخصی بسیار مهمتر از مالکیت بر یک برند تجاری غیر شخصی است. در عصر حاضر و سلطهی شبکههای اجتماعی، ویدئوهای یک دقیقهای و معیار قرار گرفتن کلیک، اهمیت پرسونال برندینگ بیش از هر زمان دیگری گشته است.
پرسونال برندینگ میتواند این قدرت را به شما بدهد تا این پیام را به افکار عمومی مخابره کنید که هیچ کس دیگری مشابه شما و در سطح شما وجود ندارد. زلاتان ابراهیموویچ را در نظر بگیرید. وی علیرغم اینکه در سطح جهانی و یا اروپایی هیچ افتخار تیمی یا فردی عدهای را کسب نکردهاست، و حتی مربیانی مانند مورینیو یا گواردیولا او را نخواستهاند، توانسته است به نحوی این باور را در اذهان به وجود بیاورد که هیچ مهاجم پیگری در سطح او نیست. البته من در اینجا نمیخواهم بگویم که او مهاجم خوب و یا بدی است؛ ولی تنها کافیست تا جایگاه او را با روبرت لواندوفسکی در فرهنگ عامهی فوتبالدوستان مقایسه کنید تا متوجه شوید از چه چیزی صحبت میکنم.

البته گاهی ممکن است این پروسه بر ضد خود عمل کند. برخی افراد در حوزههای خاص تقریبا خواه ناخواه درگیر پروسهی پرسونال برندینگ خود میشوند. چرایی این امر بسیار واضح است. اگر کار خود را به خوبی انجام دهید، تا حدی که از تمامی همتایان خود متمایز گردید، این فرآیند به شکل معکوس شکل خواهد گرفت. در اینجا این مسأله میتواند به یکی از چالشهای یک مشاور برندسازی شخصی مبدل گردد. اگر سعی کنید تا در تقابل با این موج حرکت کنید ممکن است موجب آشفتهسازی جریان شوید، تا حدی که دیگر هیچ چیز قابل بازگشت نباشد. مثال بسیار واضح برای این گونه اشتباهات را باید در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ جست. جایی که با مدیریت نادرست موضوع و اختلال در روند طبیعی پرسونال برندینگ که برای هیلاری کلینتون متصور بود، زندگی سیاسی وی با احتمال بالایی با بنبست مواجه شد. به یاد داشته باشید که برند شخصیای که که در پرسونال برندینگ شکل میگیرد میتواند تا سالهای طولانی مانند یک سایه شما را دنبال کند.

برندسازی شخصی با فراگیری هر چه بیشتر عصر دیجیتال اهمیت خود را بیشتر و بیشتر به رخ همگان مینمایاند. بر خلاف گذشته که برندسازی شخصی مختص به افراد خاص، سلبریتیها و یا بزرگان حوزهی سیاست و تجارت میشد، امروزه هر کسی با یک حساب کاربری رایگان در پلتفرمهای مختلف میتواند در پی متمایز ساختن خود در میان سایرین گردد. برندسازی شخصی راهی است تا موفق شوید خود را آن گونه که تمایل دارید، و نه آن گونه که لزوما در حال حاضر هستید در بازار به نمایش بگذارید.