اشیا ساخته شده از چوب متعلق به دوران پارینهسنگی بسیار نادر هستند و اگر آثاری از آنها بهدست بیاید مستقیما با شرایط ویژه مکان باستانی محل یافت آنها در ارتباط است که شرایط حفظ این گونه مواد را دارا بوده است. یکی از یافتههای کمیاب دوران پارینهسنگی تکه چوبهایی هستند که از مکان باستانی مشهور شونینگن آلمان یافت شدهاند و به نیزه و سلاحهای پرتابی نسبت داده شدهاند. از دهه هزار و نهصد و نود میلادی تاکنون چندین یافته مهم چوبی از رسوبات دریاچهی باتلاقی این مکان بهدست آمده است که مربوط به حدود سیصد هزار سال پیش است و به فعالیتهای شکار انسان هایدلبرگی منسوب شدهاند. آخرین یافتههای آن با تحلیلهای جالب توجه در مورد پیچیدگی این ابزارهای شکار، در مقالهای در مجله نیچر چاپ شده. این تحلیلها بیشتر برگرفته از یک تکه چوب صنوبر شصت و پنج سانتیمتری با قطر حدود سه سانت است که با استفاده از ابزار سنگی به شکل یک ابزار پرتابی شکار درآمده است. مطالعات ریز ساییدگی و مقایسه با نمونههای تجربی و قوم نگاری حاکی از استفاده یک ابزار سنگی برای صاف و صیقلی کردن این شاخه و آمادهسازی آن به عنوان یک ابزار پرتابی شکار بوده است. به نظر پژوهشگران، این ابزارهای پرتابی برای شکار خرگوش، پرندگان و حتی حیوانات بزرگتر مانند اسب استفاده میشدهاند که بقایای باستانشناختی آنها و پرندگانی مانند قو و اردک در لایه مربوط به این یافته کشف شده است. بازسازیهای تجربی نشان میدهد که این ابزارهای پرتابی در زمان پرتاب سرعتی حدود سی متر در ثانیه داشتهاند که مستقیما با نوع چوب به کار رفته در آنها در ارتباط است. دامنه پرتابی آنها هم احتمالا حدود پنج تا صد متر متغییر بوده است. این مکان باستانی توسط تیم پرفسور نیکلاس کنارد از دانشگاه توبینگن و موسسات همکار او در حال کاوش و مطالعه است.
