
همه چی از یک کامپیوتر ساده شروع شد که مال خودم نبود اما تقریباً تمام اوقات فراغت دوران کودکی باهاش گذشت. کامپیوتر ساده در ذهن شما چیه؟ در ذهن و خاطرات من، کامپیوتر ساده یعنی:

یه همبازی ساکت و مرموز که بر خلاف بچههای توی کوچه، رو بازی میکرد و کلک تو کارش نبود. نمیتونست وقتی تو حرکت آخر کل کارتها رو تو میبری، بزنه زیرش و بازیو خراب کنه. نمیتونست بهت وعده بده که اگه کارتهاتو بدی بهت آدامس میدم، و بعد با گرفتن کارتهات فرار کنه اونور خیابون و دیگه دستت بهش نرسه. مشکل فقط اینجا بود که حالا از کجا، کار کردن با این کامپیوتر رو یاد بگیرم؟
میدونی رازش چیه؟ نترس. اگه میخوای یاد بگیری، آمادهی هرچیزی باش.
من هربار که این کامپیوتر ساده رو خراب میکردم، ریسک اینکه دیگه نذارن باهاش کار کنم رو به جون میخریدم. اینطوری هم نبود که واقعا بخوام خرابش کنم؛ چون هیچ بازی و نرم افزاری روش نصب نبود، منم سرگرمیم این بود که برم تو پوشه windows و دونه دونه تمام فولدرها رو باز کنم و هرچی فایل اجرایی بود، اجرا کنم. اینطوری شد که یه روز دیگه صدای کامپیوتر ساده درنیومد و گفتن کارت صداشو سوزوندی. من تا اون روز نمیدونستم چیزی به نام کارت صدا تو دنیا وجود داره.

نتیجه ولی رضایت بخش بود، کامپیوتر ساده پر شد از بازیهای تکرار نشدنی و حالا من یه همبازی خوب داشتم. کامپیوتر ساده رو هیچوقت وسط بازی مادرش صداش نمیزد که بره خونه. نیازی به اجازه گرفتن از کسی نداشت. کسی داد نمیزد که سرصدا نکنیم مریض دارن یا اینکه بریم جلوی خونه خودمون بازی کنیم.
اوایل بیشتر زمانم رو صرف انتخاب اسکرین سیور و والپیپر میکردم. هیچ تعریفی از اینترنت تو ذهنم نبود. مهارتهایی که رفته رفته کسب کردم به نظرم جالبه:

عکس گرفتن از صفحه نمایش مهارته؟ من میگم بله. چون با استفاده از همین مهارت، از گربه چکمه پوش تو شرک ۲ در نازترین حالت ممکن اسکرین گرفتم و تا مدتی تصویر بکگراند این کامپیوتر ساده بود.
شما هم قصهتون رو بگین، از کجا شروع شد؟