ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

((یکی من، یکی تو))قسمت دوم

مرد روستایی که به ده برگشت، سراغ حاج حمید، که زمین خرید و فروش می‌کرد، رفت و گفت:

ـ اون تکه زمین بغل روستا که توش گندم دیم می‌کاری رو برای دکتر یحیی می‌خوام.

حاج حمید لبخند تمسخرآمیزی زد و گفت:

ـ یحیی که روستا رو طلاق داده! چی شده می‌خواد اینجا خونه بسازه؟

مرد گفت:

ـ نمی‌دونم. بیا قولنامه رو بنویسیم، فردا پول تو حسابتـه.

حاج حمید یکمی برای مرد ناز و عشوه اومد و گفت:

ـ اون زمین یادگار پدربزرگمه.

ولی مرد گفت:

ـ عیبی نداره.

مرد گوشی را از جیبش درآورد و از یحیی کسب تکلیف کرد. یحیی با قدرت جواب داد:

ـ دو برابر هم پول می‌دم. بخر. می‌خوام یه خونه تو ده داشته باشم.

حاج حمید که صدای دکتر یحیی را شنید، بیشتر توی دلش طمع کرد و گفت:

ـ نه، سه برابر می‌خوام.

دکتر یحیی گفت:

ـ عیبی نداره.

مرد و حاج حمید به خانه آدینه‌علی، که از بزرگان ده بود، رفتند و قولنامه نوشتند. مرد وکیل دکتر یحیی شد و قولنامه را امضا کرد.

معامله که جوش خورد، مرد به دکتر یحیی زنگ زد و گفت:

ـ امرتون اطاعت شد. زمین از این لحظه مال شماست. فقط ما هم خرج داریم؛ بالاخره کرم شما زیاده!

دکتر یحیی قهقهه زد و گفت:

ـ تو دیگه کی هستی؟ حق تو هم محفوظه، می‌ریزم به حسابت.

پست پانصد و چهل و سه

پنج شنبه ۲ مهر ۱۴۰۵ هجری خورشیدی

حسین تقوایی

مرد
۲
۰
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید