
مرد روستایی که به ده برگشت، سراغ حاج حمید، که زمین خرید و فروش میکرد، رفت و گفت:
ـ اون تکه زمین بغل روستا که توش گندم دیم میکاری رو برای دکتر یحیی میخوام.
حاج حمید لبخند تمسخرآمیزی زد و گفت:
ـ یحیی که روستا رو طلاق داده! چی شده میخواد اینجا خونه بسازه؟
مرد گفت:
ـ نمیدونم. بیا قولنامه رو بنویسیم، فردا پول تو حسابتـه.
حاج حمید یکمی برای مرد ناز و عشوه اومد و گفت:
ـ اون زمین یادگار پدربزرگمه.
ولی مرد گفت:
ـ عیبی نداره.
مرد گوشی را از جیبش درآورد و از یحیی کسب تکلیف کرد. یحیی با قدرت جواب داد:
ـ دو برابر هم پول میدم. بخر. میخوام یه خونه تو ده داشته باشم.
حاج حمید که صدای دکتر یحیی را شنید، بیشتر توی دلش طمع کرد و گفت:
ـ نه، سه برابر میخوام.
دکتر یحیی گفت:
ـ عیبی نداره.
مرد و حاج حمید به خانه آدینهعلی، که از بزرگان ده بود، رفتند و قولنامه نوشتند. مرد وکیل دکتر یحیی شد و قولنامه را امضا کرد.
معامله که جوش خورد، مرد به دکتر یحیی زنگ زد و گفت:
ـ امرتون اطاعت شد. زمین از این لحظه مال شماست. فقط ما هم خرج داریم؛ بالاخره کرم شما زیاده!
دکتر یحیی قهقهه زد و گفت:
ـ تو دیگه کی هستی؟ حق تو هم محفوظه، میریزم به حسابت.
پست پانصد و چهل و سه
پنج شنبه ۲ مهر ۱۴۰۵ هجری خورشیدی
حسین تقوایی