ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۲۱ روز پیش

یکی من،یکی تو قسمت ۲۱


یحیی دستش را روی سر الاغ کشید و گفت:

«این دهیار روستای بغلی رو می‌شناسی؟»

پیرمرد گفت: «آره، مریم، دختر حاج عباس. خب که چی؟»

یحیی آهی کشید، سر الاغ را نوازشی داد و گفت:

«پدرجان، پدرمو درآورده! یه تیکه زمین اینجا خریدم، می‌خوام یه خونه‌ی سوری اینجا بسازم، می‌گه اینجا خارج محدوده است.»

پیرمرد گفت: «توی این دهات فکستنی خونه می‌خوای چکار؟ اونم سوری؟»

یحیی رفت پیش پیرمرد نشست و گفت:

«نمی‌دونم، اصلاً چرا میام اینجا؟ از زندگیم افتادم.»

پیرمرد قهقهه‌ای زد و گفت:

«نکنه دلت پیش همین دختره گیره؟ زمین بهونه است؟»

یحیی سرش را به سمت پایین حرکت داد؛ یعنی آره.

پیرمرد دستش را روی شانه‌ی یحیی گذاشت و گفت:

«بابای مریم توی همین روستا، کنار زمین من، زمین داشت. همون مریم که خاطرخواهش بچه بود، می‌اومد اینجا بازی می‌کرد. همیشه یه پسر همراهش بود. نکنه تو همون پسره‌ای؟ ولی فکر نکنم؛ اون دماغشو نمی‌تونست بالا بکشه، چه برسه که...»

یحیی از جایش بلند شد. درحالی‌که سرش را پایین انداخته بود، گفت:

«درست حدس زدی.»

پنجشنبه ۷ آبان ۱۴۰۵

۰
۰
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید