ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

((یکی من،یکی تو)) قسمت پنجم


به نام خدا

چند روز گذشت.مریم وقتی دید مش نادر همچنان حرفش را پشت گوش می‌اندازد، دوباره وقتی او را کنار جوی آب دید بهش گفت:

«مش نادر، قرار بود دیوار غیرقانونیتو خراب کنی.»

گفت:

«هر وقت حکم دادگاه گرفتی، بیا خرابش کن.»

مریم گفت:

«باشه، می‌گیرم. البته تو کاره‌ای نیستی، اربابت پرت می‌کنه. من اون آدمو می‌شناسم.»

مش نادر گفت:

«شماره دکتر رو میدم، خودت بهش زنگ بزن.»

مریم گفت:

«شماره رو بده، خودم می‌دونم چطوری از خجالتش در بیام.»

هنوز شماره را کامل نگرفته بود که گوشی ناگهان زنگ خورد.

گفت:

«گوشیتو جواب بده، بعد شماره رو بهم میدی.»

مش نادر گوشی را جواب داد و اولین کلمه‌ای که از دهانش بیرون آمد، این بود:

«دکتر یحیی...»

مریم با شنیدن اسم او گفت:

«حالا که خودش زنگ زده، همین الان باهاش صحبت می‌کنم.»

گوشی را گرفت و کمی از مش نادر فاصله گرفت. بعد از سلام و احوالپرسی گفت:

«مرد حسابی، یکی من یکی تو رو یادته؟»

آن طرف خط جا خورد و گفت:

«چی گفتی؟ درست شنیدم؟»

مریم گفت:

«آره، درست شنیدی. ولی فعلاً خداحافظ.»

پنجشنبه ۹ مهر ۱۴۰۵ هجری خورشیدی

پایان پست پانصد و چهل ششم

حسین تقوایی

۲۶
۵
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید