ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۱ ماه پیش

یکی من،یکی تو قسمت هفتم

خاطره شیرین بود؛ خاطره دختری که مهربان است، ولی حسابگر هم هست، و خاطره دو تا بچه که با هم روی یک جمله مشترک توافق کرده بودند: «همه چیز یکی برای من باشد و یکی هم برای تو.»

هر چه که بود، یحیی از آن همه روزی که با این دختر بود، همین یک روز را به یاد داشت؛ ولی انگار خیلی خوب بود.

تمام این خاطره‌ها دوباره تجدید شود.

ولی انگار مریم از سبد این خاطره‌ها بیشتر برداشته بود.

اما حالا دکتر یحیی را دعوت کرد:

«بیا تا حقت از این خاطره ها که پیش خودم نگه داشتم، تقدیمت کنم.»

دکتر یحیی تصمیمش را گرفت.

بعد از سال‌ها به روستا برود؛ اما نه برای مبارزه، نه برای ساختن خانه، فقط برای تجدید خاطره‌های بچگی.

پایان پست پانصد و چهل هشتم

یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵ هجری خورشیدی

دوستدار ویرگولی ها حسین تقوایی

۱
۰
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید