ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

گل آقا کجایی که یادت بخیر قسمت دوم‌

---

اما از هر چی بگذریم، طنز خوش‌تر است. حقیقتش گل‌آقا را که می‌خواندم، انگار دارم همین دردهای امروز جامعه را می‌خوانم: گرانی، قطعی برق، اجاره‌خانه و هزار تا مسئله‌ی دیگر.

توصیه می‌کنم خودتان یک شماره گل‌آقا ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۵ را بخوانید.

اما انگار اقتصاد کشور نمی‌خواهد آپدیت بشود! هنوز ویندوز کامپیوتر اقتصاد ما، همان ۹۸ تشریف دارد.

از قبل انقلاب هم اگر روزنامه بخوانید، از گوشت می‌گفتند... تا همین لحظه که جانم دارد برایتان می‌گوید.

۱۳۶۳
۱۳۶۳

ولی از حق نگذریم، اگر گل‌آقا را از سال ۶۹ بیاوریم الان، چی می‌خواهد بنویسد؟ فکر کنم هنگ می‌کند!

آخه آن روزنامه کاغذی بود، نه مغز آن‌هایی که می‌نوشتندش. هنگ می‌کند، قلمش تعجب می‌کند. دلار...

راستی دلار چند است؟ یک دقیقه صبر کن بروم توی گوگل سرچ کنم.

گل‌آقا بنده خدا چه کار می‌کرده؟ بدبخت باید می‌رفت چهارراه استانبول، از دلال یکی‌یکی قیمت دلار را سؤال می‌کرد.

گل‌آقا! کجایی ببینی برق‌مان می‌رود. ولی دلت بسوزد! الان اپلیکیشن محترم «برق من» خاموشی خانه‌مان را اطلاع‌رسانی می‌کند. ثانیه‌اش را هم می‌گوید! مثل اخبار زمان شما که تا ساعت اخبار می‌شد می‌گفت: «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی».

یعنی خداییش وقت‌شناسی در ایران نمونه‌ بارزش قطع جریان برق مشترکین است!

گل‌آقا! کجایی ببینی میوه شده ۲۰۰ هزار تومان؟ مگه میوه زمان تو، فول‌فولش ۱۰۰ تک‌تومنی بود... بیشتر بود؟ نه، ۲۰۰ هزار تومان!

شاغلام! این‌قدر از کوپن قند و شکر آن ۳۵ سال پیش نوشتی که تعجب نداشت. حالا نیستی ببینی توی قرن ۲۱ هنوز خیلی‌ها محتاج همان کوپن هستند تا چیزی ببرند خانه‌هایشان. فقط باکلاس شده، بهش می‌گویند «کالابرگ الکترونیک».

غضنفر! نیستی ببینی این‌قدر از بساز و بفروش نالیدی، امروز بیا ببین چه برو و بیایی دارند. زمان تو آپارتمانی نبود عزیز من!

شاغلام! نیستی ببینی اداره‌ها چقدر «تکریم ارباب‌رجوع» می‌کنند. زمان شما حداقل مردم گوش‌چشمی به هم داشتند.

ولی یک چیزی بگم گل‌آقا! خارج از شوخی، این‌قدر از اسرائیل و این‌ها می‌نالیدی... نیستی ببینی که ۶۰ هزار نفر توی غزه کشته شدند، بقیه‌شان گرسنه و تشنه‌اند و در دنیا آبی از آب تکان نخورده.

پس دیدی غضنفر! پس دیدی شاغلام!

و از همه محترم‌تر، گل‌آقا کیومرث صابری... هیچی تغییر نکرده.

اقتصاد ایران ۱۰۰ و چند سال است مثل معتادی است که وقتی «مورفین نفت» بهش می‌زنند سرحاله، ولی وقتی موقع عملش می‌رسد و مواد نیست، خماره و کلافه.

پس دیدید ۶۰ و ۷۰ سال است برق را طبق برنامه‌ریزی می‌برند تا برق برای مردم آرزو نشود؟

فهمیدید که قطار دلار قرار نیست متوقف بشود؟ چون در عمل دست دولته و دولت سیاستش همان سیاست است هنوز.

و فهمیدید میوه کم و کم‌تر به دست مردم می‌رسد و گوشت قرار نیست سر سفره‌ها باشد.

پس چه فایده داشت طنز نوشتن؟

کاش به حرف‌هایی که می‌گفتی مردم و مسئولان عمل می‌کردند.

ولی خدا بیامرزدت و دمت گرم گذشته‌ات!

حداقل شما طنز فاخر داشتید، لودگی توی کارتان نبود. مثل این بچه‌قرتی‌های الان در اینستاگرام و فضای مجازی که فقط دنبال فالوئرند، نبودید.

خداییش گل‌آقا! کجایی که یادت بخیر...

فضای مجازیقیمت دلار
۹
۱
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید