
نمیدانم چی شد که سفر یکروزه، سهچهار روزه شد، اما یک دفتری از آن متنهایی که قبلاً مینوشتم پیدا کردم که نکات جالبی برایم داشت. یکی از چیزهایی که برایم هم جالب بود و هم دردآور، برگهای بود که با دست چپ سعی کردم بنویسم؛ یک متن خیلی مضحک با دست چپم نوشتم.
ماجرا این بود که من اتفاقات هر روز را مینوشتم تا به روز پنجم آبان ۱۳۸۲ رسیدم. به علت حادثهای، دستم برید و تا دو ماه دست راستم بسته بود. خیلی سعی کردم در آن دو ماه بنویسم، ولی با دست چپ حقیقتش اصلاً نمیتوانم بنویسم. حتی با دست راستم دستخط افتضاح است.
عکس دو تا از این برگهای دفتر را میگذارم. فقط اگر خیلی دستخط بد بود یا خیلی نوشته ابتدایی و سطحی بود، تعجب نکنید. من آدم پیچیدهای نیستم و نبودم.
دستخط من هنوز همینجور افتضاح است. فقط میگویم بعضی وقتها حتی نمیتوانی بنویسی، پس خدا را شکر دست راستم هنوز کار میکند.
