ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

کمی صبر می کنم ای یار

ثانیه به ثانیه، دقیقه به دقیقه، ساعت به ساعت، روز به روز، ماه به ماه، سال به سال دلتنگی‌ام برایت اضافه می‌شود. کاش فاصله را به زباله‌دانِ تاریخ می‌فرستادم. می‌دانی چقدر سخت است؟ دائم احساست می‌کنم ولی لمست نمی‌کنم؛ دائم در رویا می‌بینمت و در بیداری کابوسِ دیدار هرگز را می‌بینم. هرگز—نه، هرگز این‌چنین نخواهد بود. با این‌حال باز هم امید دارم چشمانم به چشمِ نازت بیفتد. نه، من به فراموشی عادت نمی‌کنم؛ تو را آن‌قدر در ذهنم تکرار می‌کنم که بی‌اختیار دستانت را روی شانه‌ام داشته باشم.

اگر این صبر می‌خواهد، صبر می‌کنم؛ کمی صبر می‌کنم. ای یار تنهایی مجازاتِ بی‌حوصله‌ها و کم‌صبرهاست.

۱۷
۷
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید