
شرمسارم از زندگی، چون نشناختم که چیست
بدهکارم به آن، ولی نمیدانم طلبکار کیست
بیزارم از جهان، آنگه که دانستم در آن جاودانی نیست
سربارم بر زمین، چون ندانستم آمدنم بهر چیست
بیکارم در مسیر، وقتی کارهایم تکرار روزمرگیست
نادانم در حیات، چون ندانم چگونه باید زیست
ناچارم در جهان، وقتی همه چیز گیج و منگی و سرگشتگیست
ولی سرشارم از زندگی، آن دم که فهمیدم
معنای بودن را،
چگونه زیستن را،
چگونه مردن و پس از مردن را.