یک نفر عمویادگار شده بود، دائم میگفت: «پشتم گرمه.»
بهش گفتم: «خوش به حالت! ولی پشت من اصلاً گرم نیست؛ یخِ یخه. چون کسی رو ندارم که دلم بهش قرص باشه؛ که اگه یه سرما از سیبریِ تنهایی بهم هجوم بیاره.»دست مهربونش دلمو گرم نگهداره.