
دارم میمیرم از این بیهوایی...
بسه دیگه، ای عشقِ جدایی.
میخوام با تو باشم، نه هیچکس دیگر.
میدونی؟ مردن از زندگیِ بیتو بهتر...
بسه دیگه، ای عشقِ جدایی.
نمیخوام لحظههام بشه تکراری،
ولی چه کنم؟ ثانیه شده تکرارِ بیقراری.
بسه دیگه، ای عشق... کجایی؟
میدونی؟ خیلی وقته سردِ سردم،
بیا تا به روزهای معمولیم برگردم.
بسه دیگه، ای عشقِ جدایی.
میدونی؟ بیتو خیالات میکنم،
خود را غرقِ محالات میکنم.
بسه دیگه، ای عشقِ جدایی.
لبم زمزمهاش «بیا برگرد»،
ولی افسوس... بغض، راه رو واسه فریاد سد کرد.
بسه دیگه، ای عشقِ جدایی.
خزونی شده کلِ جونم،
غصه شد سم تو خونم.
بسه دیگه، ای عشقِ جدایی.
بیتو پژمردگی جایِ زندگی می کنم.
واسه دیوِ شب بردگی می کنم.
بسه دیگه، ای عشق... کجایی؟
دیگه آخرش میگم:
یا بیا... یا دعا کنم بمیرم،
که من الآنم به زنجیرِ مرگ اسیرم.
بسه دیگه، ای عشق... کجایی