ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

قصه های امیر در کلاس کامپیوتر قسمت دوم

کلاس شروع شد. روی صفحه مانیتورها اکثراً یاهو مسنجر باز بود. فقط امیر به سایت پلیس رفته بود و تاریخچه شهربانی را نگاه می‌کرد.

امیر، برخلاف بچه‌های دیگر، رفیق پسر هم نداشت؛ چه برسد به دوست دختر. در دنیای خودش سیر می‌کرد؛ عالم نامربوط سیاست.

همه در حال پچ‌پچ بودند که رئیس آموزشگاه آمد و همراهش یه دختر بود. بدون هیچ حاشیه‌گویی گفت:

ـ خانم اکرامی، مدرس دوره هستند.

موفق باشید.

خانم اکرامی پشت سیستم مربی کلاس نشست. سلام‌علیکی کرد. همه حواسشون جمع بود، جز امیر که هنوز مشغول پیدا کردن آرم شهربانی بود. حواس امیر همچنان پرت بود.

خانم اکرامی از همان کلیشه‌ها و تعارف بر بچه‌های کلاس گفت و جلسه اول تمام شد، ولی امیر عکسی از گوگل پیدا نکرد.خانم اکرامی یه نگاه چپ به امیر کرد.

دوستان، خسته نباشید. به سلامت، تا جلسه بعد.

دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ هجری خورشیدی

پایان پست ۵۲۷

حسین تقوایی

ـ

۱۷
۰
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید