
به نام خدا
کامپیوترها دوباره روشن شده بودند. همه روی صندلیها نشسته بودند. یکی از پسرهای کلاس، کیف دختری که در سانس دخترانه آموزشگاه میآمد و جلسه قبل جا گذاشته بود را تحویلش داد. دختر کلی تشکر کرد و آخرین چیزی که گفت:
ـ خدا خیرت بده.
امیر صحنه را که دید، ذهنش مشغول همان صحنه شد. با خودش گفت:
«این دختره خیلی خوشگل بود. دیدی چطور از پسره تشکر کرد؟وبهش توجه کرد.»
و مغزش یک جمله را مخابره کرد:
«من چقدر بیارزشم! چرا دخترها به من توجه نمیکنند؟کاش یه دختر خشگل کمی توجه کنه به من »
خانم اکرامی در کلاس را باز کرد، سلامی کرد و پشت سیستم نشست. دیگه دوره شروع شده بود و مزخرفاتی مثل بیت و بایت را برای کارآموزان توضیح میداد، ولی امیر به همان صحنه فکر میکرد.
تا اینکه نفر بغلدستی گفت:
ـ امیر، انگار ویندوز مغزت هنوز بالا نیامده، گیج میزنی داداش!
دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ هجری خورشیدی
پایان پست ۵۲۸
حسین تقوایی