ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

قصه های امیر در کلاس کامپیوتر قسمت سوم

به نام خدا

کامپیوترها دوباره روشن شده بودند. همه روی صندلی‌ها نشسته بودند. یکی از پسرهای کلاس، کیف دختری که در سانس دخترانه آموزشگاه می‌آمد و جلسه قبل جا گذاشته بود را تحویلش داد. دختر کلی تشکر کرد و آخرین چیزی که گفت:

ـ خدا خیرت بده.

امیر صحنه را که دید، ذهنش مشغول همان صحنه شد. با خودش گفت:

«این دختره خیلی خوشگل بود. دیدی چطور از پسره تشکر کرد؟وبهش توجه کرد.»

و مغزش یک جمله را مخابره کرد:

«من چقدر بی‌ارزشم! چرا دخترها به من توجه نمی‌کنند؟کاش یه دختر خشگل کمی توجه کنه به من »

خانم اکرامی در کلاس را باز کرد، سلامی کرد و پشت سیستم نشست. دیگه دوره شروع شده بود و مزخرفاتی مثل بیت و بایت را برای کارآموزان توضیح می‌داد، ولی امیر به همان صحنه فکر می‌کرد.

تا اینکه نفر بغل‌دستی گفت:

ـ امیر، انگار ویندوز مغزت هنوز بالا نیامده، گیج می‌زنی داداش!

دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ هجری خورشیدی

پایان پست ۵۲۸‌

حسین تقوایی

۱۴
۰
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید