من نمی دانم کجا بنویسم چگونه بنویسم بدست چه کسی بدهم نامه ای که به دست دوست افتد نامه ها یک به به یک برگشت می خورند واژه ای هم برای نوشتن نمانده کاغذها یی راکه پاره کرده ام تمام سطل زباله راپرکرده است ناممکن است که نامه را به اونرسانم قلبم آرام نمی گیرد فکرم درگیر است شاید نامه ای که من نوشتم زیبا نبود واژه ها گویا نبود سطورم ناخوانا بود فکرم در آنسوی دنیابودنه پس چه چرا نامه ها یک به یک برگشت می خورد می دانی چرا چون نامه هایت تنهاست مثل مرغی که درقفس است مثل کسی که در زندان است آری نامه هایت پر پروازش شکسته تواصلا لازم نامه بنویسی پیامی ردوبدل کنی خودت رابیاور خودت را رها کن دلت رابیاور کنار او .واژه ها رسا نیستند قلم ها توانا نیستند دل است که حضورش حرف می زند دل رابیاور دل را که بیاوری یعنی خودت را آورده ای دور بریزنامه ها وپیام ها مستقیم با دلت برو بادلت برو با دلت برو بی هیچ تکلفی