ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

نوشتن وگفتن برایت

می‌نویسم و می‌گویم از تو،

با تمام دلخوری‌هایی که از تو دارم؛

که چرا مرا، در حالی که دیدنی بودم، ندیدی؟

و حرف‌هایم را، با آن‌که شنیدنی بودند، نشنیدی؟

و زود رفتن را بر ماندن ترجیح دادی،

و فرار دل را بر قرارش مقدم داشتی.

من، تنها و بی‌کس،

بی‌کسی را با تمام پوست و استخوانم حس کردم.

ولی باز، تو ردپایی در نوشته‌های من خواهی داشت،

چون تو دلیل نوشته‌های امروز و دیروزم،

و اگر عمر امانم دهد، فرداهایم هستی و خواهی بود.

اصلاً بهانه‌ی نوشتن و گفتنم،

از تو گفتن بود؛

وگرنه من کجا و نوشتن کجا...

من کسی بودم که در سیاه‌چال‌های گیجِ باورهایم،

و در سرگردانیِ خیال‌هایم گیر کرده بودم،

و راه پس و پیش نداشتم.

تو بودی که دست دل مرا گرفتی

و به کوچه‌پس‌کوچه‌های ذوق

و کوچه‌باغ‌های شور و شعف بردی،

تا کمی از زندگی را بچشم

و نویسنده‌ی حیات باشم، نه ممات.

وگرنه تاکنون،

در زندانِ سیهِ فکرهایم هلاک شده بودم،

یا زخمی، گوشه‌ای در انتظار آمدنِ لحظه‌ی بدرودِ زندگی بودم.

و این خط‌نگار،

تقدیم به هر که شور آورد؛

که آن‌کس که شور آورد، به دل نور هم خواهد آورد.

جمعه، ۱۶ آبان ۱۴۰۴

نوشتن
۲۳
۷
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید