
دوباره رسید روزی که نام تو در آن میدرخشد؛ روزی که هر بار صحبت از تو میشود، دل من پر از شیرینی و آرامش میگردد. میدانی چقدر برایم عزیزی… گاهی حس میکنم احساسی که به تو دارم از هر حس دیگری در زندگیام زیباتر است. شاید همیشه نتوانستهام بابای خوبی برایت باشم؛ خب، بعضی آدمها کمی تندمزاجاند و زود پشیمان میشوند… من هم از همانهایم. شاید گاهی بد برخورد کنم، اما در نهایت، من پدر تو هستم و پدرها همیشه دلشان با دخترانشان است.
خوشحالم که استعداد نوشتن داری. با نوشتههایت میتوانم بیشتر از احساساتت سر در بیاورم، بیشتر به تو نزدیک شوم و بیشتر به تو افتخار کنم. سعی میکنم از امروز قدر تو را بیشتر بدانم. اگر جایی دوباره عصبانی شدم، به بزرگواری و مهربانیات ببخش. گذشت فقط کار بزرگترها نیست؛ خیلی وقتها مهربانها بیشتر از همه میبخشند.
چه روز زیبایی را برای روز دختر انتخاب کردهاند؛ روز میلاد بانوی کرامت. کریم بودن و بخشندگی گویی در وجود دخترها ریشه دارد، لطافتشان شبیه گل است و زودتر از دل ما مردها شکوفه میزند.
نازنینم، امروز برای من یکی از بهترین روزهای سال است، چون بهانهای دارم تا سفرهی احساسات پدرانهام را پیش تو پهن کنم. قرار بود اسمت را آرزو بگذاریم، اما تو زیباترین نصیب را از میان نامها بردی… نازنین من.
با تقدیم عشق بی پایان پدری،
روز یادآوری رحمت و حضور تو در خانهمان مبارک.
ولادت حضرت معصومه سلام الله علیها و روز دختر بر همه ی دختران به خصوص دختران ویرگولی و بر دختر خودم مبارک باد.
نوشته شده توسط حسین تقوایی دلنویسی تنها از پشت کوه به تاریخ ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ هجری شمسی برابر با ۲۹ شوال ۱۴۴۷ قمری شب میلاد حضرت معصومه و روز دختر .