ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۳ ماه پیش

مدرسه ای با سه دانش آموز قسمت یازدهم

ساعت ۷:۳۰، ۲ مهر ۱۳۹۵

داوود و مریم قبل از ناهید به مدرسه آمده بودند. ناهید که از سرویس مدرسه پیاده شد. نگاهش که به داوود افتاد ،یاد خواب دیشبش افتاد. دستی بر سر داوود کشید و همه با هم به سمت کلاس رفتند.

ناهید گفت:

ـ بچه‌ها، امروز با کتاب‌هایی که از اینترنت گرفتیم، به امید خدا درسمون رو شروع می‌کنیم.

گفت:

ـ داوود، گوشی منو بگیر و درس اول فارسی رو بخون.

داوود روخوانی درس را تمام کرد.

ناهید رو به داوود کرد و گفت:

ـ درس درباره‌ی چی بود؟

داوود گفت:

ـ کتابخونه‌ی مدرسه.

بعد گفت:

ـ فقط خانم معلم، ما که مدرسه‌مون کتابخونه نداره، برای چی باید اینو بخونیم؟

ناهید در خودش فرو رفت و صحبتی نکرد. بعد از یک دقیقه گفت:

ـ عزیزم، ما کتابخونه نداریم، ولی می‌تونیم یه قفسه‌ی کتاب داشته باشیم.

داوود گفت:

ـ ما که پول نداریم.

ناهید گفت:

ـ من یه قفسه‌ی کوچیک توی خونه دارم، چند تا کتاب هم دارم. فردا که اومدم مدرسه، قفسه و چندتا کتاب میارم و گوشه‌ی کلاس می‌ذاریم. روش هم می‌نویسیم: «اهدایی از داوود مظلوم‌آباد.»

داوود لبخندی زد و گفت:

ـ شما خیلی مهربونید.

ناهید گفت:

ـ نه، من زیاد مهربون نیستم، ولی نمی‌دونم تو رو چرا این‌قدر دوست دارم، عزیزم. البته مریم ناراحت نشه، یه وقت؛ اونم دوست دارم.

ناهید رفت، دستی هم روی سر مریم کشید و بوسه‌ای بر گونه‌ی او زد.

اما مریم...

ـ خانم معلم، گوشی‌تونو بگیرم؟

مریم گوشی ناهید را گرفت و اولین درس کتاب مطالعات اجتماعی سوم را نگاه کرد.

«من بزرگ‌تر می‌شوم» و «من به دنیا آمدم.»

ناهید همین دو جمله را برای مریم خواند.

مریم پرسید:

ـ یه سؤال... ما اصلاً برای چی به دنیا اومدیم که بزرگ شیم؟

ناهید کمی فکر کرد. گلویش را بغض گرفت.

بعد گفت:

ـ مریم جان... نمی‌دونم.

خانم معلمدرسکتاب
۳
۳
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید