
ناهید رو به داوود کرد و گفت:
ـ داوودجان، تاریخ تولدت چه روزیه؟
داوود شانهای بالا انداخت و گفت:
ـ هنوز شناسنامهمو ندیدم.
ناهید لبخندی زد و گفت:
ـ خب، حدس بزن.
داوود کمی فکر کرد.
ـ روز عید نوروز؟
ناهید گفت:
ـ بهار رو بذار کنار.
داوود گفت:
ـ دوم تیر؟
ـ نه.
ـ پنجم اسفند؟
ناهید خندید و گفت:
ـ همینجوری بیستسؤالی بریم جلو!
مریم که حوصلهاش سر رفته بود، گفت:
ـ خانم، کی حوصله داره بفهمه داوود کی اومده تو دنیا؟ مگه مهمه؟
ناهید دستش را زیر چانهاش گذاشت، لبخندی زد و خیره به مریم نگاه کرد؛ انگار جواب این سؤال را میدانست، اما فعلاً چیزی نگفت.
بعد رو به مریم کرد و گفت:
ـ حالا دخترجان، تولد تو کیه؟
مریم با اطمینان گفت:
ـ من میدونم خانم. دهم تیر.
ناهید گفت:
ـ آره، درست گفتی.
مریم با تعجب پرسید:
ـ شما از کجا میدونید؟
ناهید لبخند زد.
ـ بماند...
داوود اما در فکر عمیقی فرو رفته بود. انگار ذهنش جایی غیر از کلاس پرسه میزد.
ناهید نگاهی به او انداخت و گفت:
ـ من یه دقیقه میرم بیرون، زود برمیگردم.
از کلاس بیرون رفت.
هنوز چند لحظه نگذشته بود که مریم رو به داوود کرد و گفت:
ـ یعنی تو اینقدر خنگی که تاریخ تولد خودتم نمیدونی؟
داوود چیزی نگفت.
صدای مریم و جوابهای کوتاه داوود در کلاس پیچید. بچهها کمکم به جر و بحث افتاده بودند.
چند دقیقه بعد، در کلاس باز شد و ناهید وارد شد.
اما این بار دست خالی نبود.
یک کیک خانگی در دستش بود که روی آن یک شمع تولد قرار داشت. کنار کیک هم یک برگه کپیشده از شناسنامه داوود را چسبانده بود.
داوود و مریم با تعجب به او نگاه کردند.
ناهید کیک را روی میز گذاشت، دو صندلی جلو آورد و گفت:
ـ خب، شما دوتا بیاید اینجا بشینید.
بچهها جلو آمدند و روی صندلیها نشستند.
ناهید شمع را روشن کرد و گفت:
ـ حالا دوتایی با هم شمع رو فوت کنید.
داوود و مریم خم شدند و با هم شمع را فوت کردند.
ناهید برایشان دست زد و با لبخند گفت:
ـ تولد داوود رو امروز میگیریم، چون پانزدهم مهره. تولد مریم رو هم امروز میگیریم، چون دهم تیر مدرسهها تعطیله.
بعد دو بسته کوچک را به سمتشان گرفت.
ـ اینم کادوی هردوتون.
به هرکدام دو دفتر و دو مداد داد و گفت:
ـ مبارک هر دوتاتون.
مریم با خوشحالی به کادویش نگاه کرد.
اما داوود چند لحظه ساکت ماند و به کیک خیره شد؛ انگار برای اولین بار کسی در زندگی اش، تاریخ تولدش را مهم دانسته بود.