
پیش چشمم گریه زاری نکن
چشمانم چون قناتی خشکیده است
تودوباره همچو رودش جاری نکن
دلم زخمی شمشیر کینه است
تودیگر زخمی کاری نکن
دیشب چشمانم نیاسوده حتی لحظه ای
درکنارم امشبی راشب زنده داری نکن
من هنوز زنده ام گر چه درحال موت
برزنده ای سوگوارای نکن
قصه رنج ومحنت دگرازبرم
صحبتی از دشواری نکن
باهم دنیا عمری جنگیده ام
جان من ناسازگاری نکن
من خودم بیقرار عالمم
درکنارم هی بیقراری نکن
من خودم اوج اندوه ویاس
تو ولی نا امیدواری نکن
زندگی راباتو آشکارا گفته ام
بیخودی رازداری نکن
