
جعفر وقتی از خانهٔ پدرش بیرون آمد، منیژه و مشبهزاد را در کوچه دید. مشبهزاد یک سوت زد و داد زد:
ـ جعفر جان! بیا کارت داریم.
جعفر دستی تکان داد؛ یعنی «برو بابا، با تو کاری ندارم!» اما مشبهزاد خودش را به او رساند، یک ماچ و بوسهٔ زیرکانه از او گرفت و گفت:
ـ جعفر جان، کلینیک آماده است. مردم منتظر آقای دکترند تا بیاید قند خونشان را بگیرد!
بعد هم دست جعفر را گرفت و کشانکشان تا کانکس برد.
جعفر همین که وارد کانکس شد، چشمش به چند پلاکارد افتاد. منیژه همهجا را با تبلیغات انتخاباتی پر کرده بود. روی یکی از پلاکاردها نوشته بود:
نامزد پنجمین دوره انتخابات شورای صداقتآباد
جعفر صوفیمرام
و درست زیر اسم جعفر با حروف درشت نوشته بودند:
«ابرمرد سلامت؛ جعفر بااصالت!»
جعفر با تعجب به مشبهزاد نگاه کرد و گفت:
ـ این دیگه چه بساطیه؟!
مشبهزاد لبخندی زد و گفت:
ـ انتخابات دیگه، جعفر جان! باید از همین الان مردم رو با خدمات درمانی آشنا کنی!
اما بیرون کانکس، اوضاع از این هم شلوغتر بود. محبوبهخانم، مادر مرتضی و عضو شورای منحله ی خانم فرماندار، بلندگو به دست گرفته بود و چند زن را هم با خودش همراه کرده بود. زنها دستهجمعی شعار میدادند:
ـ دهیار بیکفایت، اعدام باید گردد!
خبر به اسد رسید. اسد هم یک تکه کاغذ برداشت، بلندگوی سبزیفروشی دهیاری را به آقممدلی داد و فرستادش وسط ده.
آقممدلی بلندگو را روشن کرد و با صدای بلند گفت:
ـ زود برید خونههاتون! وگرنه به پاسگاه زنگ میزنم! به علت اخلال در نظم قانونی کشور، با شما اعمال قانون میکنه!
منیژه از داخل کانکس نگاهی به مشبهزاد کرد و یک چشمک زد.
محبوبهخانم هم با دیدن واکنش قاطع آقممدلی، دستش را بالا آورد و زنها را ساکت کرد. بعد یک کاغذ و خودکار در دست گرفت، خودکار را به طرف آقممدلی پرت کرد و گفت:
ـ مردک! هیچوقت یک زن را تهدید نکن!
آقممدلی هم رفت، چوبدستی گله را برداشت و آن را به طرف محبوبه پرت کرد و گفت:
ـ گوسفندخانم! هرگز یک چوپان را تهدید نکن!
هنوز حرفش تمام نشده بود که زنهای دیگر هم لنگهکفشهایشان را از پا درآوردند و شروع کردند به پرتاب کردن کفشها به طرف دیوار دهیاری.
چند لحظه بعد، دیوار دهیاری زیر باران لنگهکفش رفت و زنها دور دهیاری جمع شدند و فریاد زدند:
ـ اسد! بیا بیرون!
منیژه که همهٔ این ماجرا را از داخل کانکس تماشا میکرد، رو به مشبهزاد و جعفر کرد و با غرور گفت:
ـ حال کردید؟ نهضت فمینیستیِ پرتاب لنگهکفش، به رهبری من، در صداقتآباد شروع شد!