ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۲ دقیقه·۳ ماه پیش

ماجراهای طنز صداقت آباد فصل سوم قسمت هفتم(( به جای خودکار کفش پرت کن ))

جعفر وقتی از خانهٔ پدرش بیرون آمد، منیژه و مش‌بهزاد را در کوچه دید. مش‌بهزاد یک سوت زد و داد زد:

ـ جعفر جان! بیا کارت داریم.

جعفر دستی تکان داد؛ یعنی «برو بابا، با تو کاری ندارم!» اما مش‌بهزاد خودش را به او رساند، یک ماچ و بوسهٔ زیرکانه از او گرفت و گفت:

ـ جعفر جان، کلینیک آماده است. مردم منتظر آقای دکترند تا بیاید قند خونشان را بگیرد!

بعد هم دست جعفر را گرفت و کشان‌کشان تا کانکس برد.

جعفر همین که وارد کانکس شد، چشمش به چند پلاکارد افتاد. منیژه همه‌جا را با تبلیغات انتخاباتی پر کرده بود. روی یکی از پلاکاردها نوشته بود:

نامزد پنجمین دوره انتخابات شورای صداقت‌آباد
جعفر صوفی‌مرام

و درست زیر اسم جعفر با حروف درشت نوشته بودند:

«ابر‌مرد سلامت؛ جعفر بااصالت!»

جعفر با تعجب به مش‌بهزاد نگاه کرد و گفت:

ـ این دیگه چه بساطیه؟!

مش‌بهزاد لبخندی زد و گفت:

ـ انتخابات دیگه، جعفر جان! باید از همین الان مردم رو با خدمات درمانی آشنا کنی!

اما بیرون کانکس، اوضاع از این هم شلوغ‌تر بود. محبوبه‌خانم، مادر مرتضی و عضو شورای منحله ی خانم فرماندار، بلندگو به دست گرفته بود و چند زن را هم با خودش همراه کرده بود. زن‌ها دسته‌جمعی شعار می‌دادند:

ـ دهیار بی‌کفایت، اعدام باید گردد!

خبر به اسد رسید. اسد هم یک تکه کاغذ برداشت، بلندگوی سبزی‌فروشی دهیاری را به آق‌ممدلی داد و فرستادش وسط ده.

آق‌ممدلی بلندگو را روشن کرد و با صدای بلند گفت:

ـ زود برید خونه‌هاتون! وگرنه به پاسگاه زنگ می‌زنم! به علت اخلال در نظم قانونی کشور، با شما اعمال قانون می‌کنه!

منیژه از داخل کانکس نگاهی به مش‌بهزاد کرد و یک چشمک زد.

محبوبه‌خانم هم با دیدن واکنش قاطع آق‌ممدلی، دستش را بالا آورد و زن‌ها را ساکت کرد. بعد یک کاغذ و خودکار در دست گرفت، خودکار را به طرف آق‌ممدلی پرت کرد و گفت:

ـ مردک! هیچ‌وقت یک زن را تهدید نکن!

آق‌ممدلی هم رفت، چوب‌دستی گله را برداشت و آن را به طرف محبوبه پرت کرد و گفت:

ـ گوسفندخانم! هرگز یک چوپان را تهدید نکن!

هنوز حرفش تمام نشده بود که زن‌های دیگر هم لنگه‌کفش‌هایشان را از پا درآوردند و شروع کردند به پرتاب کردن کفش‌ها به طرف دیوار دهیاری.

چند لحظه بعد، دیوار دهیاری زیر باران لنگه‌کفش رفت و زن‌ها دور دهیاری جمع شدند و فریاد زدند:

ـ اسد! بیا بیرون!

منیژه که همهٔ این ماجرا را از داخل کانکس تماشا می‌کرد، رو به مش‌بهزاد و جعفر کرد و با غرور گفت:

ـ حال کردید؟ نهضت فمینیستیِ پرتاب لنگه‌کفش، به رهبری من، در صداقت‌آباد شروع شد!

۹
۰
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید