
اسد از سر و صدای زنان کلافه شده بود. ناگهان چشمش به کتابخانه دهیاری افتاد اولین کتاب «قدرت مذاکره» عراقچی بود. یک لحظه مثل نیوتون که گفت یافتم از جا پرید.
ـ حالا فهمیدم چی کار کنم! دمت گرم حاج عباس!
سریع کتوشلوارش را مرتب کرد و کتاب «قدرت مذاکره» را بالای دستش گرفت.و از دهیاری بیرون اومد.
محبوبه تا چشمش به کتاب افتاد، گفت:
ـ ما مذاکره نمیکنیم، ما محاصره میکنیم! اسد، تسلیم شو و دهیاری رو تحویل ما بده!
ناگهان پوتینی که برای آب گرفتن پوشیده بود، به طرف کتاب پرتاب کرد و زنان دنبال اسد کردند.
مش بهزاد تا این صحنه را دید، نگاهی به منیژه انداخت؛ یعنی حالا چکار کنیم؟
منیژه گفت قدرت سخت جواب داده ، حالا نوبت گفتوگو است . مش بهزاد باید کاری میکرد که اسد هم خوار و خفیف شود، هم راهی برای بیرون آمدن از این ماجرا داشته باشد.
چشمکی به محبوبه خانم زد. محبوبه هم زنان را ساکت کرد و گفت:
ـ میخوایم گفتوگو کنیم!
مش بهزاد و منیژه هم به عنوان بزرگتر، خودشان را کاندیدا کردند و به نمایندگی از زنان معترض، به سمت اسد رفتند.
منیژه گفت:
ـ برادر اسد، بهتر نیست با هم مصالحه کنیم؟
اسد که دید چارهای ندارد، گفت:
ـ حالا یعنی چکار کنیم؟
منیژه گفت:
ـ شما دهیار قانونی صداقتآباد و کاشتین هستی، قبول. فقط یک کاغذ غیررسمی امضا میکنیم که در این دو ماهی که تا انتخابات مونده، محبوبه خانم در دهیاری بهتون کمک کنه.
اسد که دید پیشنهاد خیلی ساده است، گفت:
ـ قدم محبوبه خانم روی سر ما! جاداره تشریف بیارن.
منیژه لبخندی زد و گفت:
ـ ماشاالله به کفایتتون، اسد خان!و به این نتیجه ی برد برد