ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۲ دقیقه·۳ ماه پیش

ماجراهای طنز صداقت آباد فصل سوم قسمت ششم ((مزاحم تلفنی))

فیروز وقتی دید کانکس را از زمینش برداشته‌اند و آورده‌اند وسط ده، حسابی عصبانی شد و گفت:

ـ باید زنگ بزنم ثبت اسناد، به وحید رشوه بدم و بگم این چند روز که کانکس نیست و زمینم هم سند نداره، یه نامه بزنه تا با هزینه ثبت اسناد، یه کانکس برای زمینم بفرستن!

به حساب این فرزانه هم باید برسم.

بعد رفت مغازه کوروش ۰۹۱۲ و یک سیم‌کارت جدید خرید و انداخت توی همان گوشی ساده نوکیایی که همیشه همراهش بود؛ گوشی‌ای که ته تکنولوژی‌اش فقط زنگ هشدار بود.

بعد رفت پیش یک بچه و گفت:

ـ پسرم، گوشیتو دو ساعت به من میدی؟ بعدش بهت میدم.

بچه که از فیروز می‌ترسید، سریع گوشی‌اش را داد.

فیروز گفت:

ـ پسرجان، گوشیتو بذار روی حالت ضبط صدا که ضبط کنه.

بعد با گوشی خودش و سیم‌کارتی که تازه خریده بود و هیچ‌کس شماره‌اش را نداشت، شماره فرزانه را گرفت.و گوشی را در حالت بلندگو گذاشت.

فرزانه گوشی را برداشت:

ـ الو، بفرمایید؟

فیروز چیزی نگفت.

فرزانه دوباره گفت:

ـ بله، بفرمایید؟

فیروز یک دقیقه بعد ده تا فوت کرد و قطع کرد.

این کار را چند بار تکرار کرد تا دفعه ششم که فرزانه عصبانی شد و گفت:

ـ الدنگ و بی‌شرف! دفعه دیگه زنگ نزن، شوهرم کنارمه، میدم باباتو دربیاره!

دفعه هفتم گفت:

ـ مگه خودت ناموس نداری؟ مزاحم زن مردم میشی؟

فیروز این بار شیر آب را باز کرد و گوشی را کنار شیر گرفت تا صدای آب بیاید.

دفعه دهم فرزانه گفت:

ـ پدرسگ! حیف که دورم، وگرنه خودم می‌اومدم خفه‌ات می‌کردم!

بعد گوشی را خاموش کرد.

فیروز یک ساعت بعد به جعفر زنگ زد و گفت:

ـ جعفر، نیم ساعت دیگه حتماً بیا پیش من، کارت دارم، وگرنه...

جعفر می‌دانست وقتی باباش می‌گوید «وگرنه»، یعنی اگر نرود ممکن است باباش وصیت کند بعد از مرگش سهم‌الارثش را وقف کنند!

سریع راه افتاد سمت خانه پدرش.

در بین راه، آق‌ممدلی که کنار چند نفر از اهالی ایستاده بود، خندید و رو به جعفر گفت:

ـ نکنه زنت از خونه پرتت کرده بیرون که دمپایی با کفشت لنگه‌به‌لنگه پوشیدی؟

جعفر نگاهی به پاهایش کرد و دید آق‌ممدلی درست می‌گوید؛ اما از ترس باباش بی‌خیال شد و به راهش ادامه داد.

وقتی به خانه رسید، فیروز تحویلش گرفت و گفت:

ـ چای آماده است. بیا یه چای بخوریم. انگور تازه هم چیدم.

جعفر رفت داخل و خیلی بی‌تربیت لم داد. فیروز چای و انگور آورد و گذاشت جلویش.

چند دقیقه گذشت و چای و انگور که تمام شد، فیروز گفت:

ـ جعفر، امروز یه گوشی دست‌دوم از کوروش ۰۹۱۲ خریدم. توش دوتا آهنگ بود. ظاهراً توی نوار کاستکش ضبط شده. گوش کردی پاک کن ببین می‌تونی آهنگا رو بذاری ببینیم چیه.

جعفر گفت:

ـ چشم بابا.

گوشی را گرفت و روی فایل دوم زد.

ناگهان صدای فرزانه از گوشی بلند شد:

ـ شوهرم کنارم نشسته، میدم باباتو دربیاره!

جعفر خشکش زد. چند لحظه به گوشی نگاه کرد و بعد سرش را بلند کرد و به فیروز خیره شد.

ـ بابا... این که آهنگ نیست!

فیروز خیلی خونسرد یک دانه انگور برداشت و گفت:

ـ چرا بابا، آهنگه... فقط خواننده‌ش زنه!

جعفر گفت:

ـ کدوم زن؟

فیروز با همان خونسردی گفت:

ـ زنت!

ضبط صدا
۱
۰
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید