
منیژه قابلمه غذا را روی اجاق گاز گذاشت و مشبهزاد را صدا زد:
ـ بهزادی، غذا چی درست کنم عزیزم؟
مشبهزاد که برای هزارمین بار داشت از شبکه آیفیلم «پایتخت ۱» را نگاه میکرد، گفت:
ـ هر چی خودت دوست داری درست کن.
منیژه زد زیر خنده و گفت:
ـ عزیزم، من قرمهسبزی گذاشته بودم. میخواستم ببینم مزاجت با قرمه سبزی جور هست یانه .تا اگه جور نبود، ظهر با هم نیمرو بخوریم!
منیژه وقتی دید مشبهزاد مخالفتی با قرمه سبزی ندارد، گفت:
ـ بهزادی، تلویزیونو خاموش کن بیا آشپزخونه، یه کار مهم باهات دارم. ول کن اون پایتختو! پایتخت ما صداقتآباده، نه تهران!
وقتی دید مشبهزاد گوش نمیدهد، خودش تلویزیون را خاموش کرد. مشبهزاد حرصش گرفت طوری که دستاشو مشت کرد
ولی منیژه گفت
ـ بهزادی، حساس نشو، حساس نشو!
مشبهزاد رفت یک گوشه نشست. منیژه هم رفت کنارش و گفت:
ـ بهزادی، چند ماه تا انتخابات شورای ده مونده؟
مشبهزاد گفت:
ـ دو ماه.
منیژه گفت:
ـ زمستون دوباره پایتختو تکرار میکنن، ولی انتخابات هر چهار سال یهباره. پس باید اولویتبندی کنیم!
کمی مکث کرد و ادامه داد:
ـ ببین بهزادی، پسر داییت جعفر اورژانسی هم مثل ما از اسد دلش پره. اگه اونو بیاریم تو تیم خودمون، یه ائتلاف ضداسد تشکیل میدیم که انتخاباتو میبره. البته یه چیزی بهت بگم که باورت نمیشه؛ پریسا، دختر آقممدلی، که دانشجوی علوم سیاسیه، میتونه تو خونه آقممدلی نفوذی ما باشه. نظرت چیه، بهزاد جان؟
مشبهزاد که هنوز تو حالوهوای سریال «پایتخت» بود، گفت:
ـ منیژه، ناهار نخوردهایم!
منیژه یه نگاهی به مشبهزاد کرد و گفت:
ـ بهزادی، الان ساعت هشته! مگه ساعت هفت بهت صبحانه ندادم؟