
اسد روی نیمکت کنار جوی دراز کشیده بود و چند دقیقهای به خواب رفته بود. آقممدلی کنارش نشسته بود و چند نفر هم دوروبرش نشسته بودند و از بابابزرگهایشان قصه تعریف میکردند.
اسد خرپوف عجیبی میکرد و گاهی هم دادوبیداد راه میانداخت. آقممدلی گفت: ـ اسد، چه مرگته؟ نکنه دوباره زندانبان شدی و زندانیها به خاطر اینکه امشب غذای زندانوماهی قزلآلا نیست با استخوان گاو میخوان گلوتو جر بدن؟
آقممدلی با چوبدستی گله را روی بینی اسد میچرخاند، دید جواب نمیدهد. چند بار هم با مشت محکم توی سر اسد زد.
اسد از خواب پرید و گفت: ـ آقممدلی، نون و روغن حیوانی منو ندیدی کی خورد؟
آقممدلی گفت: ـ روغن حیوانی کجا بود اسد؟ چرا چرتوپرت میگی؟ الان با حذف ارز ترجیحی روغن نباتی هم کسی گیرش نمیاد؛ تو روغن حیوانی میخوری که مثل اینکه خیلی پولداری؟
و یک لبخند مکارانه زد.
اسد گفت: ـ خواب دیدم دارم نون با روغن حیوانی میخورم که مشبهزاد منو دید، سریع از جیبش یه کلت درآورد و سمت من گرفت. از ترس داشتم سکته میکردم که منیژه اومد پیشم و گفت: «آقا اسد، براتون غذا آوردم. نون و روغن حیوانیتون رو میدید به من؟ از این غذا بخورید. اگه اجازه بدید نون و روغن حیوانی رو بدم به بچهٔ گلیخانم اسمش کزته بیچاره ها نون شب ندارند،بخورند.»
ـ باشه منیژهخانم. در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست. قابلمه رو بدید به من.
نون و روغندادم به منیژه و قابلمهٔ غذا رو ازش گرفتم . همین که قابلمه رو باز کردم، دید بیست تا عقرب توی قابلمه است.
از ترس وحشت کردم. همان موقع از آن طرف مشبهزاد یک گلوله به سمتم شلیک کرد که جاخالی دادم.
آقممدلی گفت: ـ خیره، خواب مرد چپه! بعدشم تا من هستم غصهٔ هیچی رو نخور. مشبهزاد مثل پسرمه و منیژه مثل عروسم. رو حرف من حرف نمیارن. برو بگیر بخواب، خواب پادشاهی ببینی!
بعد مکثی کرد و گفت: ـ فقط اگه پادشاه شدی و صاحب دختر شدی، من خواستگارشم!