ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۳ دقیقه·۳ ماه پیش

ماجراهای طنز صداقت آباد فصل سوم قسمت دهم((اسد جان درست پرامپت بده))

اسد پشت کامپیوتر نشسته بود و با پرامپت‌های مختلف از ChatGPT می‌خواست برایش سخنرانی سالیانه دهیار را آماده کند. ده صفحه متن آماده کرده بود.

محبوبه وارد دهیاری شد و گفت: ـ آقا اسد، داری چی کار می‌کنی؟

اسد گفت: ـ دارم متن سخنرانی سالیانه دهیار رو آماده می‌کنم.

محبوبه نگاهی به صفحه کامپیوتر انداخت و گفت: ـ با هوش مصنوعی؟! مگه خودت عرضه نداری چند صفحه دروغ و چاخان جور کنی؟ مردم ساده‌تر از این حرفان! چرا برق الکی مصرف می‌کنی؟ کامپیوتر هم بیت‌الماله!

اسد گفت: ـ باید از ظرفیت هوش مصنوعی استفاده کنیم.

محبوبه گفت: ـ متن رو آماده کردی؟ ببینم...

چند خط را خواند و گفت: ـ اه! چه افتضاحی! پرامپت درست ندادی. اسد، برو بده منیژه پرامپت درست بنویسه؛ ناسلامتی اون از تو باسوادتره!

اسد با غرور گفت: ـ من دهیارم و اختیار تام دارم!

همان لحظه آق ممدلی وارد دهیاری شد و گفت: ـ اختیار تام؟! متن سخنرانی رو از آقای شایسته‌گزین، فرماندار، فرستادن. گفتن باید همین متن رو در مراسم بخونی.

محبوبه گفت: ـ این دخالت در امور داخلی صداقت‌آباده!

اسد هم گفت: ـ من متن سخنرانی رو بر اساس تجربه‌های زندانبانی خودم نوشتم!

آق ممدلی گفت: ـ این پررویی و حرف‌گوش‌نکردنتون رو به فرمانداری گزارش می‌کنم.

محبوبه جلو آمد و گفت: ـ من هم به عنوان مشاور رسانه‌ای باید متن سخنرانی رو بنویسم.

آق ممدلی گفت: ـ به جان گوسفندام، اگه متن رو تو و منیژه به اسد بدین، دهیاری رو می‌کنم طویله گوسفندام!

محبوبه عصبانی شد: ـ تو غلط می‌کنی!

آق ممدلی هم از کوره در رفت و با چوب به صورت محبوبه زد. چند لحظه بعد صورت محبوبه زخمی و خونی شد. تلفن را برداشت و با پاسگاه تماس گرفت و گفت: ـ بیچاره‌ات می‌کنم! تمام گوسفندات رو دیه می‌گیرم!

اسد که از این اوضاع دیوانه شده بود، نمی‌دانست چه کار کند.

در همین لحظه منیژه که از کنار دهیاری رد می‌شد، سر و صدا را شنید و وارد شد.

رو به اسد کرد و گفت: ـ اسد، می‌شه بگی اینجا چه غلطی می‌کنی؟! اگه نمی‌تونی ده رو اداره کنی، برو کنار، دهیاری رو بده به محبوبه!

آق ممدلی که این حرف را شنید، گفت: ـ تو لطفاً خفه شو، منیژه!

منیژه هم آب دهانش را به طرف آق ممدلی پرت کرد.

آق ممدلی که حسابی عصبانی شده بود، رفت مقداری لجن از استخر قنات آورد و روی صورت منیژه پاشید.

منیژه و محبوبه با دیدن این صحنه دنبال آق ممدلی افتادند. آق ممدلی هم پا به فرار گذاشت و خودش را به خانه رساند.

منیژه سریع به دهیاری برگشت و صورتش را پاک نکرد تا وقتی مأموران پاسگاه آمدند، آثار جرم روی صورتش باقی باشد.

پنج ساعت بعد، ماشین پاسگاه بالاخره رسید.

مأمور نگاهی به محبوبه و منیژه انداخت و گفت: ـ این چه وضعیه؟ چه کسی این کارها رو کرده؟

اسد گفت: ـ من شما رو می‌برم دم خونه مهاجم!

مأموران به خانه آق ممدلی رفتند و او را در حالی که در باغ خانه‌اش با خیال راحت چای می‌خورد، قلیان می‌کشید و سرشیر می‌خورد، دستگیر کردند؛ طوری که انگار یک مفسد اقتصادی بزرگ را گرفته‌اند.

چشم‌هایش را بستند، دستبند زدند و داخل ماشین پاسگاه انداختند.

چند ساعت بعد به اسد، منیژه و محبوبه خبر دادند: ـ متهم در پاسگاهه. بیاید شکایت کنید.

هنوز سه نفر راه نیفتاده بودند که گروهبان عدالت‌دوست، رئیس پاسگاه، تلفن زد.

گفت: ـ با توجه به بازجویی‌هایی که انجام دادیم و استعلام از مراجع عالی، بی‌گناهی آق ممدلی ثابت شده. بیاید پاسگاه و خسارت دادرسی رو هم پرداخت کنید.

منیژه با تعجب گفت: ـ ما که اصلاً دادگاه نرفتیم!

عدالت‌دوست گفت: ـ مهم نیست. چند ساعت وقت بنده‌خدا رو گرفتید. پولش رو هم باید بدید. زود بیاید کارت بکشید، وگرنه سرباز می‌فرستم جلبتون کنه!

منیژه گوشی را قطع کرد و با عصبانیت گفت: ـ این دیگه چه عدالتیه؟!

اما عدالت‌دوست بلافاصله شماره دیگری گرفت:

ـ الو؟ با مهندس لیاقت‌مدار کار دارم.

منشی گوشی را به آقای لیاقت‌مدار داد.

عدالت‌دوست گفت: ـ اوامر جنابعالی انجام شد. متهم تبرئه شد.

لیاقت‌مدار گفت: ـ خسته نباشید. فردا یه مهمونی داریم، بساط چنجه هم آماده است. بیاید، خوشحال می‌شیم!

عدالت‌دوست لبخندی زد و گفت: ـ حتماً مهندس. امر، امر شماست!

سلام به خواهرزاده ی گرام برسونید.

هوش مصنوعی
۰
۰
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید