دهیاری صداقتآباد هر روز با کمبود بودجه مواجه بود. خامفروشی پشم گوسفند و عنبرنسا دیگر مشتریان سابق را نداشت و تحریمهایی که خانم فرماندار بر ده تحمیل کرده بود، اوضاع را بدتر کرده بود. صندوق دهیاری روزبهروز خالیتر میشد و مش بهزاد به دنبال راهی برای جبران بیپولی میگشت.
جلسهای در یک کانس با حضور مش بهزاد، جعفر اورژانسی و مرتضی و با نظارت عالی فیروز تشکیل شد. هر کس راهی برای درآمد زایی روی میز مش بهزاد گذاشت
مش فرهاد گفت:
ـ اوضاع خرابه، میترسم دهیاری سقوط کنه.
فیروز گفت:
ـ دایی نترس، ما باهاتیم. پولپاشی میکنیم.
مش فرهاد خندید و گفت:
ـ دایی، تو وقتی غذای نذری میدی نهایتش عدسپلو میدی، حالا میخوای پولپاشی کنی؟
جعفر اورژانسی طرح بازیافت زبالههای ده را روی میز گذاشت. مرتضی انگار هنگ کرده بود و فقط گفت:
ـ راهی به نظرم نمیرسه.
اما مش بهزاد گفت:
ـ این کار فقط یه نفره استادشه؛ اسد. باید از مشاورههاش استفاده کنیم.
فوراً با اسد تماس گرفت.
ـ استاد، ما به مشاوره شما نیاز داریم. واقعاً در خنسی به سر میبریم.
اسد گفت:
ـ پورسانت من محفوظه؟
مش بهزاد گفت:
ـ محفوظه.
اسد گفت:
ـ پس طرحتونو بگید، دهن شما هم شیرین میشه.
چند دقیقه بعد ویدئوکنفرانس واتساپی آغاز شد. اسد که پورسانتش را خودمونی کرده بود، گفت:
ـ بچهها، امسال به خاطر گرونی جو و علوفه، خیلیها گوسفندهاشونو فروختن یا تعدادشونو کم کردن. گاوها هم راهی کشتارگاه شدن. در نتیجه کاهدانها دیگه مثل قبل پر نمیشن.
بعد مکثی کرد و ادامه داد:
ـ خالی بودن کاهدان برای دامدار تهدیده، ولی برای ما فرصته!
مش بهزاد گفت:
ـ چطوری؟
اسد گفت:
ـ از کاهدانهای خالی به زورِ پرشده میشه صندوق دهیاری رو پر کرد.
مش بهزاد که چیزی نفهمیده بود، گفت:
ـ بیشتر توضیح بده.
اسد گفت:
ـ اعلام کنید خالی بودن کاهدانها امنیت غذایی گوسفندان رو تهدید میکنه. بعد روی کاهدانهای خالی مالیات ببندید.
فیروز با هیجان گفت:
ـ دایی، این خودش یه منبع درآمد پایداره!
مش بهزاد فوراً کانال تلگرامی دهیاری را باز کرد و نوشت:
«هرگونه خالی بودن کاهدان، تهدیدی برای ذخایر راهبردی کاه و امنیت غذایی گوسفندان محسوب میشود. دهیاری در راستای ارتقای سطح معیشت دام، بر هر کاهدان خالی مالیاتی معادل ۳۰ درصد ظرفیت کاهدان وضع میکند.
معترضان میتوانند اعتراض خود را به پاسگاه ارائه دهند. در صورت قانع نشدن پاسگاه و دهیاری، سهمیه آب قنات قطع شده و حقوق مالکیت آب مورد بازنگری قرار خواهد گرفت.»
این بخشنامه تقریباً هیچ موافقی پیدا نکرد؛ اما دهیاری آن را موفقیتی بزرگ در اصلاحات اقتصادی نامید.
چند روز بعد، مش بهزاد تصمیم گرفت قانون را درباره هاشم چنگیز اجرا کند. هاشم برای گرفتن نوبت آب قنات آمده بود که مش بهزاد پرونده مالیات کاهدان خالی را جلویش گذاشت.
هاشم چنگیز نگاهی به برگه انداخت، قاط زد و گفت:
ـ مش بهزاد! کاسه و کوزهات رو جمع کن، وگرنه دهیاری رو روی دستم میچرخونم!
مش بهزاد نگاهی به هیکل هاشم انداخت. رنگش کمی پرید. سپس با لحنی آرام گفت:
ـ البته این طرح هنوز در مرحله کارشناسیه...
هاشم یک قدم جلو آمد.
مش بهزاد گفت:
ـ و نیاز به بازنگری داره...
هاشم یک قدم دیگر جلو آمد.
مش بهزاد گفت:
ـ و در راستای احترام به نظر مردم...
همان شب جلسه فوقالعاده شورا تشکیل شد و بیانیهای صادر گردید:
«بخشنامه مالیات بر کاهدانهای خالی، پس از بررسیهای کارشناسی گسترده و با هدف حمایت از دامداران، لغو میشود.»
فیروز آهسته در گوش مش بهزاد گفت:
ـ یعنی هاشم چنگیز نظرتو عوض کرد؟
مش بهزاد گفت:
ـ نه دایی، ما همیشه به خواست مردم احترام میذاریم.
فیروز گفت:
ـ عجب! پس مردم تا قبل از داد زدن هاشم، خواستی نداشتن؟
