۱۲ دی ۱۳۸۴ بود. کلاس پراز همهمه بود. قرار بود از امروز کارآموزان یاد بگیرند اسلاید بسازند.
امیر ولی سرش به سیستمش بود و کار خودش را میکرد. دیروز در خانه زودهنگام به استقبال پاورپوینت رفته بود و کتاب آموزش پاورپوینت دستش گرفته بود.
خانم اکرامی دکمه کیس را زد، نگاهی به امیر کرد و البته به دیگران.
بعد از کمی توضیح، از بچهها خواست یک اسلاید ساده بسازند. همه شروع کردند.
چند دقیقه گذشت. اولین اسلاید همه آماده شد.
و اسلاید اول امیر، بالایش نوشته بود «به نام خدای ایران»، یک پرچم ایران وسطش و دیگر هیچ.
خانم اکرامی اسلاید را نمایش داد. به اسلاید امیر که رسید، عدهای از بچهها خندیدند، ولی خانم اکرامی گفت:
ـ ساده ولی زیبا.
وحید رو به امیر کرد و گفت:
ـ خسته نباشی داداش.
و پوزخندی زد.
امیر سرش را پایین انداخت. خانم اکرامی نگاهی به وحید کرد و گفت:
ـ مهم تلاش آدماست.
بعد دوباره به صفحه مانیتور خیره شد و گفت:
ـ خب، بریم سراغ اسلاید بعدی.
شنبه ۲۸ شهریور ۱۴۰۵ خورشیدی
پایان پست ۵۳۵