به نام خدا چند روز همه بچههای علیمحمد، بهجز عماد، در بازداشتگاه بودند. سرانجام قاضی دستور آزادیشان را صادر کرد. روزی که همه آزاد شدند، جواد به صفاکوه رفت و از حاج نادر خواست همه را سر زمین جمع کند تا تکلیف باغ بادام و خانه علیمحمد روشن شود. فرشته و بهزاد مخالف رفتن بودند، اما مراد گفت: ـ بریم، شاید بشه صلح و سازش کرد. روز هشتم مرداد، حاج نادر، که از پولدارهای ده بود، همراه جواد و وکیل عماد به باغ بادام رفتند. درست روی همان سنگی نشستند که علیمحمد سرش به آن خورده و جان داده بود؛ اما انگار نه انگار که چند قدم آنطرفتر، زندگی یک خانواده از هم پاشیده بود. میگفتند و میخندیدند. کمی بعد، فرشته، بهزاد و مراد هم رسیدند. آنها غلامعلی، رفیق قدیمی علیمحمد، را بهعنوان نماینده خودشان آورده بودند. چشم جواد که به غلامعلی افتاد، با تمسخر گفت: ـ این پیرمرد کوتاهفکر رو برای چی آوردید؟ مراد جواب داد: ـ عمو غلامعلی با هر چی ما تصمیم بگیریم مخالفتی نداره. فقط میخوایم یکی باشه که حرفها رو بشنوه. همه نشستند. حاج نادر رو به بهزاد و فرشته کرد و گفت: ـ چرا سهم برادرتون رو نمیدید؟ فرشته با ناراحتی گفت: ـ بهزاد، آلاخونوالاخون میشه. بهزاد سالها برای این باغ زحمت کشیده، کمککار بابا بوده. مگه حق زحمتکشی نداره این بدبخت؟ جواد فوری گفت: ـ بهزاد هم یه وارثه. حقش رو مثل بقیه میدیم. مراد گفت: ـ ما سه تا وضعمون خوبه. چی میشه یه کم مراعات داداشمون رو بکنیم؟ جواد با قاطعیت گفت: ـ من یه وجب از حقم رو هم به کسی نمیدم. حساب، حسابه! بهزاد هم برادر، ولی برادر بودن باعث نمیشه حق من از بین بره. فرشته که دیگر طاقت نداشت، رو به مراد و بهزاد کرد و گفت: ـ پاشید بریم. حاج نادر گفت: ـ حق با آقا جواده. علیمحمد مرده. اگه چیزی داشته، باید حق هر کسی رو از اون بدن. غلامعلی آرام گفت: ـ منم با دادن حق همه موافقم، ولی یک سال صبر کنید. بذارید بهزاد یه مقدار خودش رو جمعوجور کنه، بعد تکلیف سهمش روشن بشه. حاج نادر گفت: ـ اگه یکی نخواست صبر کنه چی؟ غلامعلی نگاهش را به جواد انداخت و گفت: ـ آدم بیرحمیه که به خاطر یه وجب زمین، برادریشو زیر پا میذاره. مشاجره همچنان ادامه داشت تا این که، وکیل عماد دستش را داخل کیفش برد و کاغذی بیرون آورد. گفت: ـ بخواید یا نخواید، قاضی دستور داده تا زمانی که حق آقا عماد و مهندس جواد پرداخت نشده، کسی حق نداره در این خونه زندگی کنه. باغ بادام هم تا مشخص شدن تکلیفش توقیفه. همه ساکت شدند. وکیل ادامه داد: ـ آقا مراد، آقا بهزاد و فرشتهخانم، اگر میخوان سهم برادرشون رو بخرن، میتونن اقدام کنن. فرشته یکدفعه از جا بلند شد. صورتش از خشم سرخ شده بود. جلو رفت و سیلی محکمی به صورت جواد زد. ـ بیغیرت! جواد دستش را روی صورتش گذاشت و چند لحظه به فرشته خیره ماند. بعد با صدایی آرام اما پر از خشم گفت: ـ آبجی... بعداً به حساب تو یکی میرسم. سپس رو به بهزاد کرد: ـ فعلاً شما فکر یه جا برای شب خوابیدن باش. چون وقتی از اینجا برید، درِ خونه پلمپ میشه. فرشته هنوز از شدت عصبانیت میلرزید. مراد و بهزاد جلو آمدند و آرامش کردند .