ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

فاطمه و حسین دوستی بچگانه قسمت پایانی

یک نکته: دوست بزرگوار مان، جناب پیام زندگی، فرمودنداسم این سلسله یادداشت ها مناسب نیست. به احترام نظر ایشان ، نام این سلسله یادداشت ها به «فاطمه و حسین دوستی بچگانه» تغییر کرد.

به نام خدا

۸ آذر ۱۳۷۰

چند بار تلاش کردم ولی چت جی پی تی متاسفانه عکس پیکان را درست تحویل نداد.
چند بار تلاش کردم ولی چت جی پی تی متاسفانه عکس پیکان را درست تحویل نداد.

پشت دری، در همان کوچه‌ی بن‌بست نشسته بودم و با خودم حرف می‌زدم.

مردی سبیل‌کلفت درِ یک خانه را باز کرد. مرد که منو می‌شناخت، گفت:

ـ حسین، چرا با خودت حرف می‌زنی؟ عاشقی پسر؟

هیچی برای گفتن نداشتم. بهش گفتم:

ـ عاشقی برا آدم‌بزرگاست. من بچه‌ام.

مرد پوزخندی زد:

ـ پس حتماً خل و چلی. بچه، برو به ننه‌بابات بگو ببرنت دیوونه‌خونه.

در را بست، سوار پیکانش شد و رفت.

دفتر مشقمو باز کردم تا یه بار دیگه دست‌خط فاطمه که چغلیمو به خانم معلم کرده بود ببینم.

کاغذ رو از دفتر جدا کردم و زیرش نوشتم:

«عیبی نداره که لو دادی به خانم معلم که من ازت خواستم جای من مشق بنویسی.»

بعدش کاغذ را برداشتم و بردم از لای درِ خونه‌ای که فاطمه اینا ازش اسباب‌کشی کرده بودند، انداختم توی حیاط.

یکشنبه ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ هجری خورشیدی

پایان پست ۵۲۵

جی تیفاطمهحسین
۳
۲
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید