پست ۵۱۶
۲۷ آبان ۱۳۷۰
به نام خدا
معلمم گفته بود ۵۰ بار از روی درس بنویس. بعدازظهر فاطمه و داوود اومدند دنبالم تا بریم بازی کنیم.
گفتم: ـ امروز معلم جریمه کرده، نمیتونم.
فاطمه گفت: ـ پاستوریزه نبودی تو؟ اینقدر جریمه رو کی نوشته، کی نگاه کرده؟
خلاصه دستمو گرفتند تا بریم بازی.
فاطمه گفت: ـ بریم خیابان بزرگه بازی کنیم.
من و داوود قبول کردیم و راه افتادیم طرف خیابون.
خیابون یه جوی فاضلاب بزرگ داشت. فاطمه یه سرنگ انداخت تو آب و گفت: ـ حالا میریم دنبالش. هر کی از جوب آب گرفتش، نفر دیگه یه بستنی قیفی براش میخره.
۳ نفری دنبال سرنگ رفتیم. فاطمه بین راه گفت: ـ خسته شدم، یه دقیقه نفس بگیرم.
من و داوود فکر کردیم توی رقابت کشوری داریم مسابقه میدیم. کلی دنبال سرنگ دویدیم تا اینکه سرنگ افتاد توی جایی که روش پوشیده بود.
نفسمون گرفت.
ما فکر کردیم فاطمه هم عقبتر از ما داره میاد. هر چی که راه برمیگشتیم، فاطمه رو ندیدیم.
برگشتیم تو کوچه. فاطمه اونجا هم نبود.
تا رفتیم دم در خونهی فاطمه، فاطمه در خونه رو باز کرد و گفت: ـ خسته نباشید بچهها! مشقام مونده بود. گفتم تا شما مسابقه میدید، من مشقامو نوشته باشم. تا برگشتید تو کوچه دوباره با هم قایمموشک بازی کنیم.