ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

فاطمه و حسین دوستی بچگانه قسمت هفتم

پست ۵۱۸

به نام خدا

۲۹ آبان ۱۳۷۰

به فاطمه گفتم: ـ دیگه باهات بازی نمی‌کنم.

گفت: ـ به درک!

راه افتادم طرف خانه.

چند قدم بیشتر نرفته بودم که صدای فوتی از پشت سرم آمد. یک تکه کاغذ با لولهٔ خودکار به پشت گردنم خورد.

برگشتم.

فاطمه بود.

گفتم: ـ چرا اذیتم می‌کنی؟

گفت: ـ اذیت نکردم! باهات شوخی کردم. پسر، تو چقدر ننری!

گفتم: ـ من ننرم! دختر.

گفت: ـ من دختر نیستم!

گفتم: ـ پس پسری؟

گفت: ـ نه! دوست داشتم پسر باشم!

یه نگاهی بهش کردم، گفتم: ـ چیزی از پسرا خدا وکیلی کم نداری، دختر.

بعد گفت: ـ راستی، می‌ری یه چیزی از خونه‌تون بیاری؟

ـ چی بیارم؟

ـ هم گرسنمه، هم تشنمه.

گفتم: ـ باشه.

رفتم خانه و یک لیوان شربت آب‌لیمو و یک شکلات مینو آوردم.

فاطمه با دیدنشان گفت: ـ اینا چیه آوردی؟

گفتم: ـ پس چی بیارم؟

گفت: ـ برو شربت زعفرون و تی‌تاب بیار.

شربت زعفران داشتیم، اما تی‌تاب نه.

بیست تومان پول توجیبی داشتم. نوزده تومانش را برداشتم و رفتم یک تی‌تاب خریدم.

وقتی برگشتم، فاطمه شربت را خورده بود.

تی‌تاب را به طرفش گرفتم.

گفتم: ـ بگیر.

به دستش که تی‌تابو داشت باز می‌کرد، خیره شدم.

گفتم: ـ به منم می‌دی؟

گفت: ـ چرا بهت ندم؟ تا حالا دیدی من خسیس‌بازی دربیارم؟

یک تکهٔ خیلی کوچک از تی‌تاب کند؛ تقریباً به اندازهٔ ناخنش.

گذاشت توی دستم و گفت: ـ بیا حسین جان! دیدی من خسیس نیستم، پسر؟

به دهن تی تابی فاطمه نگاه کردم.

گفتم: ـ واقعاً.

پول توی جیبم تقریباً تمام شده بود، ولی نمی‌دانستم چرا از اینکه برایش تی‌تاب خریده بودم، ناراحت نبودم.

جمعه ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ هجری خورشیدی

فاطمه
۱۸
۲
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید