ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

فاطمه و حسین دوستی بچگانه قسمت هشتم

پست ۵۱۹

به نام خدا

۳۰ آبان ۱۳۷۰

فاطمه مقداری کشمش و گردو در دستش داشت.

گفتم: ـ به منم می‌دی؟

گفت: ـ آره، ولی چشماتو ببند. خودم می‌ذارم تو دهنت.

چشم‌هایم را بستم.

کشمش و گردو را جلوی دهانم آورد و گفت:

ـ دهنتو باز کن.

دهانم را باز کردم.

اما به‌جای اینکه چیزی توی دهانم بگذارد، کشمش‌ها را روی زمین ریخت.

چشم‌هایم را باز کردم و نگاهش کردم.

فاطمه خندید، اما انگار دلش سوخت. یکی از کشمش‌ها را برداشت و گذاشت توی دهانم.

گفت: ـ حالا چشماتو باز کن.

بعد از جیبش یک مشت کشمش و گردو بیرون آورد و طرفم گرفت.

ـ باهات شوخی کردم. بگیر، بخور پسر!

کشمش‌ها و گردوها را گرفتم.

کنار هم روی نیمکت نشستیم و مشغول خوردن شدیم.

چند لحظه بعد فاطمه نگاهی به من کرد و گفت:

ـ تا حالا پدر و مادرت بهت نگفتن چه قدر بد چیزی می‌خوری؟

همان لحظه کشمش‌ها را به طرفش گرفتم.

ـ بیا، مال خودت.

کشمش‌ها را دوباره گذاشت توی دستم و گفت:

ـ نگفتم نخور! برای خودت گفتم!

نگاهش کردم.

هنوز هم نمی‌دانستم فاطمه واقعاً با من شوخی می‌کند یا جدی حرف می‌زند.

جمعه ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ هجری خورشیدی

فاطمه
۲۴
۱
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید